# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0109 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0109?run=74 # Title: LBr. 67 · Bierling # Folio 55r, page id DE-611-HS-358576:0109 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-358576&page=109 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000109.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine # Lines: 74 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. observatum est magna Theologiae pars, nihil in universum ita sio. maximam bum totae mentium universita sit civita quaedam unam quan civitatem magnam un quaedam em aliud esse quam ita sentio de quo generatim ita sentio una sub Monarcha deo, qua nulla potest intelligi perfectior, ut quod de optima Republica vel votis vel figmentis designamus, hc in rem ipsam contulerit superi suprema supient as et caetera crecturae caeteris creaturis in id unum conditis se videantur, uti inserviant uti inserviant gloriae Regis, et civium felicitati; quod ego principium semper quae doctrina semper apud me rei aro et taput arcem et caput continere palmaria visa est, arcemque et caput continere verae sapientiae ut non satis ut a nemine satis vel animadversam vel excultam mirer mirer. Sed ad ut redea ad jus faeciale Duf sur sacrum pofendors ianum. Hujus ma civitatis mirer. Hujus Theopoleos pars est Ecclesia ista. militans in terris, et legesqe suas ex majoris imperii tonte derivat. Sed nos ad jus facialem sacrum puser- dorfianum de quo dicendum erit alibi fusius, nunc ad faecialem sacrum pufendorsianum redeamus. Huic i Haius cum Hujus Cum sit velut diribitorem agere certaminum inter Ecclesias ot niq o sentes. aC res repetere, et quantum com depuntiare, quasi bello negantibus indict possulata indicto. = in dissentientibus id quoque muneris sui pufendo p esse putacit autor praeclarus, ut quid ferri aut non ferri posset. posse videretur, expalicanet in dissuttentibus, declararet. Et quod Pontificios quidem attinet, rem breviter breviis breviter conficit, e pacem, Ecclesiasticam impossibilem pronuntiat; tam eb sed motus intam abruptam sententiam duobus maxime u argumentis: nimirum a in dogmate infallibiliiatis pontificiaes etcleri consiliis malis; Clerum enim Romana Ecclesia hanc enim suae tantum voluptati et ambitioni litare arbitratur, nam nulla meliorum cura. Et cum Exiscopus quiamcelebris caesarea majestatis nomine passim quidam Episcopus celetris passim apud quosdam protestantes egisset de via munienda prudentesque cheologi non aspernanda quaedam afferri judicarent; in alia ommia abit autor ad pacem Ecclesiae, et viri aliquot decti et et docti aliquot secus sentit vir celeterrimus do _ clarissimus. dein max Pontificiis igitur mature dm dimissis ad Reformatos accedit et de per controversias quidem minores deritibus facile componis sed majores illas de persona Christi, Coena domini, et pradestinatione te et studiose expendit. atque huc demum tendit, ut contreversiande modo quod quo Coxporis Christi mus stadiotius dud in sacra coena participes framus si non sogiri, certe dissimulari posse arbitretur; de postrema secus judicat. nampe absoluti decreti doctrinam verae religionis iptis fundamentis pugnare; deumque nobis alium quam qualis agnosci et coli velit repraesentare, durum, immitem judicat gratia ineuntem. Itaque totam hanc doctrinam, quam deseream Reformatis ad unitatem Eclesia necessarium inamabilem, soedera nobiscum dicis tantum fuse et curate per sequitur, ut non inique à se non judicatum ostendat. Ego vero Et vero negandum est, virum doctum et prudentem habuisse judicii sui causas quasdam non leves. Nam apud Pontificios multa fieri facta cost constat, quae magis ad dominatum a veritatem tenendam tendere videri fossint praesertim cm soiesiqs i spu cerec icatitate e e ad =promodulo nostro =quod viri graves inter ipsos non dissimulant;