# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0110 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-358576:0110?run=74 # Title: LBr. 67 · Bierling # Folio 55v, page id DE-611-HS-358576:0110 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-358576&page=110 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000110.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aliquando Respublicas conturbandas (sant abusi; Et qui ese infallibilem habendum judicat, omnem cum dissentientibus tractationem velut in timune respuere videntur: velut à limine excludere videatur. Negari etiam non possit, potest fuisse inter ess inter Reformatos qui de absoluto decreto locuti sunt justo horridius, ut nec sine piarum aurium ossensione. Et si ita accipias ut apud dEj it tanq a pro ratione voluntas stare intelligatur, in tyranno; certum est nihil esse non dicam falsius, sed etiam des indignius. antum Nec fieri potest ut eum amenius, apud quam nulla esse creditur esse creditur vera honitas est bonitas e esse bonitas erga maximam homminum partem; niveesaris et omnis expers rationis valet per p per sonarum ex acceptio, dum pauci de a decreta quasi sorte ducti de sorte quadam inexplicabili a decreta in omnibus communi percepernicie rimuntur conum de commun pernicie eximuntur osa caeteris Mihi vero cui semper solenne fuit, omnia qua licet in meliorem partem interpretari, multaque fuit cum viris doctis neque exiguum eum viris doctis inter dissentientes, scriptiove eorum commercium intercessit; colam inspedis mitior paulo sententia dudum sedit. Esse scilicet etiam in Romano Clero multos viros doctos et pios, qui non abhorreans a vera pace. naque qu impossibile esse nasci habendum. viros sapientia et u ualia epsua quua ille afferebat, etiam publice probet. certe veros autoritate praeditos, per quos praevaleant quae qualia Episcopus ille afferebat, iterte sumocentius X certe ad Leopoldi Magni commendationem inmocentius XI a favebat jam innocentius XI Fingannes Regi Siristianissimo idem potuisse persuaderi (quid enim in ed quod abhorneat ((id enim cur fieri nequierit non video) qu certe hos triumviros consensu omnia mirifice convertere potuisse quis non videt. Humanum paucis vivit genus. ac pejorem etim esse clerum pontificium, quam ego credo; quantr itaque quanto deteri magis minus in ipsis futurum esset pietatis, sequenda placita potentiorum. De Reformatis et etiam, et absoluto eorum decreto tantum tanto plus futurum esset facilitatis, ad implacabilis tigor pro caritate Christigna ita judicandum sensi, etiam cum verba sunt horriinscula (qualia in hac doctrina at Luthero ipsi excidere) mentem tamen sic capiendam, ut absurditas atque impietas absit. Itaque _ etiam cum negant ultimam decret erga alios divini faventis rationem a nostra nostris qualitatibus bonis, sive quod item est a nostra dignit fide scilicet meritisve rationem electionis; quasi divi in deo sit ya igo yranni senis aut favor temeraria praevisis petendam esse petendam; non ideo omnem tollere quaat rreobco nod mpia in universum; sed hoc tantum rigux, aut aposco o ia regis adolescentis, sed tat sed tantum rationes illas in arcans thesumd sapientiae eum Pa thesauro abditas, nobis imper imperscrutabiles gul illas in Ita ut summa dei bonitas nihil omiserit ad salutem onmm quod potuenit per rationes majores perfectionis universi. Nobis autem nec minimum superesse Nobis autem nihil esse cur de nostra dignitate gloriemur. Quae cum, ita sint, opere pretium putavi, morem gerere ad animorum exacerbationem minuendas, moremamicis gerere, qui ame ist sententiam pubcice dici petierunt. Quod ita faciendum putari, ut facere institur ut praeclaro autori laus sua constet, et appareatque ubi dissentimus sententiam rationum magis pugnam esse quam animorum. quod viri poudentes graves inter ipsos non dissi- mularant et sibi velle,