# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0124 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0124?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 62v, page id DE-611-HS-3653099:0124 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 61r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=124 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000124.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ante invento, Tuum longo port tempore demut invenerit, adeoque quod nihil invenerit quod Hugemius qui cycloidis segmentum rectun quachavit, non potuisset non pari faclitate alterum tuun segmentum reperire si animum inteniere voluisse: sed quis ferret has cavillas qua ex moido anmo unice prove muat2 interit Groninguis non dubitavit eas in libellum scum tranferre, quod utique non fecisset si de inventi mei sretio debite judicare potuisset. Quca de cycloidibus prohactis et contraitis protulit nullius fere sunt momenti, eas vero gaudere parite segmentis et spatiis inaumeris quadrabilibus quod an Le me nemo animadvertit et quad in sua hictoria alicujus pon deris fuiscet, altotamet silentio prateriit; ut et quando eande illam proprietatem demonstravi haberi ea trochoidis et Ciscloidis socia, ille ne jxo quidem ea de re utut satis eleganti memo ravit. Et quidem hac ad Te scribere volui ut ondiguin quea recum litteras comutare scio, moneat siita lubet, ut secundata partem hujus hirtoua quam meditaii dicit paulo curatiorem edat quam primata, aut quod satius ester penitus supstrimat. Latus intellexi quod lagenula phosphora ad re incolutuis pervenerit: mitii autea non scripsicti annon fuliginis alissatur speciem observaveris lateribus vitio interais ad Larescentem prout mihi in aliqua accidisse ab agitatione currus in portemis meis sigatficavi; nani siidem etiam intua lagenula accidistet (quod Lamea non credo ob aliam jactationis speciem ab equo quam a curru ut nuper insinuavi) mirum non estet si vitrum a fuligine turbulentum lucis vivacitatem iminuit: Quod autem scribis si tantillu comoveatur, lucere, etsilux non sit admodum vivida indicium utiqu et in itinere nihil aeris inphialata voreptisse alias enim si vel tantillut virepsiscet, lux vel omnino sufforata fore vel nonnisi vehementissinis agitationibus appareret et quidem scintil lalim tantum velut ex silice pexcusca, loco quod si phiata ab aere bene vacuata est, lux qua apparet facile, etiam continua est inst flatua