# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0291 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0291?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 146r, page id DE-611-HS-3653099:0291 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 145v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=291 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000291.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine # Lines: 61 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Modus construndi curum rependo descriptam. Sumta recta quacunque AB ad datam CD paralleta sumatur in ea pro lubitu punctum L et ad Ream constituatur LM recta in plano curva dato situi parllela. e eoque manente feratur planum L_ Ma puncto L existente super recta AB dunec curva LNM basi EFG, occurrat, in puncto N, et F. et puncta N et F erunt quaesita. sed ut Geometrice inveniatur idem, res ed redit redit ad hoc problema dato sit currae LN M, ita ut LM sit dalae parallela, datoque situ datis sitibus curvarum LNM et EFG, invenire rectam datae parall Cd parallelam, minimam quae cendoaead e interceptarum inter curvas. Et cum Cd assumi possit otcunque patet eodem calculo infinita puncta correspondentia definiri, adeoque et infinita puncta lineae LL. Unde intelligitur curvam quaesita quae a puncto fixo inplano curvae repentis describitur semper esse Algebraicam modo tales sint ipsae basis et curva tepens Areus H1L aequatur arcui Basis summ Arcus a puncto fixo determnato in plano curvae repentis descuptus E aequatur summae arcum percusorum rependo cu percursorum utriusque curvae nempe basis et repentis, seu IL2L = 1B2B + 1NIB s quiescenti in plano LMN apparebit curva BB repens super ipsa LNM quiescente, itaque lineae quae a punctis plani curvae BB quiescentibus in plano LMN descubi videbuntur, inidem aequales erunt data linea 1L2L, Linea directio puncti L, seuper basi parallela ipsis LLi est in puncto reptionis. itaque data linea it 2L, et linea MA LNM diituque qui semper est servandus haberi t potest basis. Nam dato situ 1L1NM ducatuae tangens cnvae LX M parallera jungenti curvae LL ii iL, et Hinc datis duabus lineis potestdari alia quae differentiae inter ipsarum quae determinabit punctum, B, basis quaesitum areus ubique sit aequalis, etsi arcus uterque non sit datus quadrans HC si Ellipsis CAd (motu repente feratur super AB quadrante circuli, orit perva 1d0, t summae A. RAC a punctus Rescum AB, AC essent duo quadrantas Ellipsici congrui ipsa CBforet dupla. An et portiones quaevis tales sunt. quia ut refert qruto quiescat aut repat? S si a puncto dalo B in cgrva qurescente ducatur minima BA, ad curvam mobilem inisitu sublimi, et eadem simil sit perpendicularis utim responderent ea puucta sed hoc hon est regulare Rectae Arcui dato AB exhibere aequalem saper ipsostat tangat eum A in extremo respondente arcus conguius AC, langens communis EF. quia utrinque omnim eobem modo ergo tangentes punctorum extremorum B et C sunt paralleli rependo Repat AC super AC, Bonet er E) cadat C cadet utique (C) cadet in B, quia (C(A) tangit AB in B Fitu ipsiu AP, C P parallelo manente ad priorem. Linea ergo (e) ert AB + AC = bis AB, sumatur ipsius c(C) dimidia, nempe ex similibudinis lege quae sit KIH) habebitu aequalis ipsi AB, hac eodem jam ipsi in E ix K(L) eadem modo poterit inveniri aequalis Et novae aursus aequalis, et ita porro e tac mel iin und