# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0320 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0320?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 160v, page id DE-611-HS-3653099:0320 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 161r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=320 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000320.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. G9XNF GN 2G9, unde elemento G9 utrobiqu per divisinem destruito, s emergit aequatio in terminis finitis seuordinanis KHxGN + NFXGK = 2GNXGL, quae quia KA = GF - Gk, et NF = GF-GN mutatur in hanc GFXGN = 4GNnGk- GF XGK, adeoque Gk= GNxGX 4GN - GF quod ipsum eit theorema quod Tibi perscripseram, ob simplicitatem exprestionis non parum atile futurum in catoptucis ad catarantticas fine maguo labore invenierdas; cum aliis formula ordinaria ex primens radium reflexum ope raii circuli osculaatis multo magis sit composita, quisse in cejus terminis reperias solida et planasi ava altiores dicensiones, quando nortia continet dualapat planum et lireas. Ati pratenea mihi suat modi non mirus elegantes ad pra dcitam pastiam formulat perveniendi, quorum unus petitur es hac eat nota proprietate, quod suma angulorum binis radus iicidea tibus proxiniis, biaitque item reflexis contentorum aequatr suo resperti ve angulo ad centrum circuli osculatoris bis sumto, nempe N+ k= 2D svc eit quod tres anguli N, D. K sunt aritametice contnue pro portionales: Ex quo vel in hansitu concludere potes, radium reflexum GK pro diversitate Lorum angulorum tribus modis variare poste; angulus enim N aut minor est rang. D, quo casu Gk erit fi nita et asprimans id est versus concavam spenili partem sumenda: aut N aequalis ert 2D, et tunc GK abit in infinitua; aut n major et 28, id quod reddit GK finitam sed negativam, hoc est sumendam versus converam seculi partem; ex hisce tribus casibus primus tan tum est quem adnittit solutio a, quam reliqui duo mutilem et e viritam redduat, ob rationea quam ex praecedentibus meis litteris notti– Ut vero hanc cautionem quo parto dirtinite determinaveron, nunc aviro quoniam petis edoceam; consideres velim meam formulam GK. GKxG 4GN-97 patebit ulique oportere 4GN majorem este quam GF si velimus ut GK fiat affrimans et finita, alioquin certe aut regans aut iafinita evaderet; unde jam consat spenitum sphaericum ut pro transformatione curva alicuss in se redeuntis uti liter adhibero petit spatae renitudions esse detere, ut es qurocansus cnroai data