# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0336 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0336?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 168v, page id DE-611-HS-3653099:0336 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 167r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=336 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000336.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e la sip poras. mans monu semper est aequalis medio aritamero inter linites praecedentes: modo punc paro facilitate lines major ex praecedentibus erui poscet, habere mas quod vo- lumus. Interimo quamvis pondum id laboris iti dederia ut instituta tertia opera dine tertium limitem majorem defrrier, posctamen auferende ter sium limitea minorem qui tam farile onvenitir cumm pracedenta seundo ma Trii pervenir adrationem mogis agualitati aceadentem, quam qua habetur ex uta linite secundo ita ix praesento exempla ubi linites senandi 9+102; et V41+ tbib2 quorum ratio continetia intra 6562 ad 3662 nunc Kabebit eo limite minori VB2 a L AI+e majori 141 tkbe6E, hos limites reperio cont neri intra terminos hujus rationis 16717 ad 56718 quos vides una taqu tum unitale differre. Ellipsis igitur notia cujus apes consugati sunt ut Fad 4, eo jam propimitatis ad perimetium circuli reducta et, ut exhiberi poss siit dua incumferentia circulares una ellips major, altera eadem minor quae tamen in plusquam quin quaquita sec millibus partium ne una quidem a se differunt. In talia jam ab alio quoquiam aate me facerint tradita nihub sane vidiunquam, neque quenquam de hise vel somniasse tantum ar binor. Sehiisti solua ut methodum meam transformandi curvas quam sire dubio inapplicabilem credideras) ad ellipsia applicarem, quod feci; sed ded insuper ut cerais quae a me non expertaveras ounsionem forte datura erju Landi Tuam curiositatem, deque methodo illa mea spaulo benignius quam prius sentiendi. Possem huc attingere aba, quae ea pro foecunditate sua mihio suppeditavit in ipsis cyclometricis profutura; sed justos litterarum fines jam dum egressos ad finem properare jubeor. ut carera Epistolae Tuae capita brevistime perstringam, memini jam olim d ne quadam mea in sumando et intequndo artificia secum comunicare, ut adeo non vacet ea in adversaris meis hinc inde dispersa denuo recolligere et exscribere, nihil enim est quad magis fartidio quam operam eandem bis peragendam praesertim sinulla Tibo Linc hapitur comoditas, nisi quod litteras neas olim ad se datas paututum perlustrando labore levejis. Conceptus quem habes de curvis ut voco bicornibus, quod hinirum quasi sacuuta regressu facient etian mili ante complures anhos fuit familaris, et de ea re mullis literis egi cum Marchione Hospitalio, cui in exemplis quiturdam curvarum tam al gebraicama quam transcendentium ortendi per calculum in sacculo illo seu punclo reversionis (point de retroustement) revera omnes diationes reveriri hoc est quanlibet rectame per illud punitum ductatm, este da numerus taagentium, quod conceptum irtum meum mirifice confirmabat; Cl. Ha manaus cui monstrair litteras de rei vecitate certari potens. Forte adu nescis comunem nostrum Adversanua Rollium ad bonam fuugem rediisse et tandem veritatem agnovisse, conversionem suam coram Varius,