# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0366 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0366?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 183v, page id DE-611-HS-3653099:0366 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 184r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=366 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000366.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine # Lines: 71 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ternario, illos tantum ex divisoribus excerpe, qui constituunt progrestionem Arithmeticam, cujus differentia est vel 1 vel 3, tales progressiones tres invenies scilliet 4. 4 Cy 8C 1 3 et unde exsurgunt tres aequationes 2ur fentandae 3X +1 = 0 X + 3 = 0 et 3x+5 = 8 per quarum ultimam divisco succedit prodeunte xx 3X + 3 = 0 Hic notandum, quod, si radices propositae aequationis 3x = axx 6x +15 = 0, binatio insuper minutae et aucbae fuissent, pro ultimis termens et eorundem divisoribus provenestent inter quos uncea haec occurrit progressio Arithmetica 11. 8.5. 2. =1 t 11 (1. IL. - 1. - 11 8(1. 2. 4. 8. -1. - 15(1. 3. 5. 15. 1. - 14(1. 2. 7. 14. 2. 2 1 1. 1 13 adeoque examene per inutiles illos divisores 2X H1 = 0 X+3 =0 supersedere poruissem. 5 5 7. =14 Sed et altet aequationis nostrae divisor XX - 3X +3 = 0 sic invenire potest, dispiciendo scilicet an in divisoribus his 1II.-1. -11 et 1. 2. 4 de aliqui sint, quorum differentiae secundae per 2 divisae sint aequales uon paria uni ex divisoribus coefficientis primi bermini datae aequationis; rem egibur tento et primo quidem per s ap ubi ab initio statim vedeo, hos divisores non succedere, quia diserentia sejunda est o, transeo ii fur ad 1ti3, inhis differentia secunda bifariam devisa est 1, his divisoribus quia succedunt adjungo primum ex quarta serie divisorum, sed res non succedit, nec per 1. 1. 3. 2, prodentibus pro differentus secux dis ibi 2 et -4, hic 2 et 3, bento igitur per 1. 1. 3, 7, et quia res succedit adjungo illis primum divisorem ex quinta serte sc. 1, sed hic iterum non succedit, quocirca trangeo ad secundum et tento per 1. 1. 3, 7, 13 quod succedit, differentia enim seunda bifariam divisae sunt 1.1. 1. divesores igitur hos inventos una cum ipsorum differentiis premis et secundis seorsim scribo in hunc modum: In his medius inter divisores se. 3. dabit ultimum terminum, differentia ultima coefficientem primi termini aequationis quaesitae, eoefficiens differ. 1) diff. 2. 12 divise secundi termini ex serie premarum differentiarum sic elicitur: Quia ponendo M = 1, m etiam fit - 1 et praedicta series-m 1. 2.3.4... M hur medium terminum aut potius primum ex duobus mediis in prima serie differentiarum semper este summem omnium coefficcentium, adeoque in nostro exemplo -2 esse sumam coefficientium premi et secundi pp termini, unde subtrahendo idefficientem premi termine provenit. 3 pro coefficiente secundi termini, mp. epo pas C aequatioigitur tentanda erit XX. 3X +3 =0 per quam etiam divisco succedit, uti jam supra vesum est. as pno C os Citius haec aequatio quadrata inventa fuisset, si duisores praedicoi 1. II. - 1. -11 dec minudi fucissent divitore aliquo coefficientis prime termini aequationis data 3x - 4x bx + 15 = 0 ex gr. 1. multipl. per quadr. unitatis et binario, hinc loco divisorum provenissent 3. 7. L5. =15 ubi initio statim haec se prodit progressio - 3. 0. 3. 6. 9 cujus differentia. 3 dat corfficientem secundi termine (alias promi termine in aequatione simplice) 0. 1. 3. 7 - 2.-3.- 5. 29 1. 3. 5. 15. - 1. -3. -5. 15 0. 1. 6, 18,-2. 7378. -15 -3. 9. -5. - 17 et medius ex divisoribus sc. 3 ultimum terminum aequationis quadratae quasite, unda sumendo nune tum et dode rum illum, quo divisores minubi fuerunt, pro coessiccente primi terminu, habebinus aequationem completam XX - 3+ + 3 = 0. 3a 2na la n Exemplum sequationis Cubicae. 2 Oportet invenire an et per quam aequationem cubicam sit divisibilis hec aequatio 2x Et 2X 2 16X3 B3xL 41X + 22XX- 32X+ 9 = 0. Ruclis et minutis radicibus unitate et binario proveniunt pro 7 (I. 7. - l. - 7 altimis terminis eorumque diviscribus 1. 3.- 1.- 3 3.9. YI. 7. L1. -7 9(1. 3. 9. - 1. -3-9