# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0370 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0370?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 185v, page id DE-611-HS-3653099:0370 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 186r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=370 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000370.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. scilicet T, 3 et s unde exsurgunt eres aequationes tentandae 3X + 1 = 0 X+ 3 = 0 et 2X1 5 =0 2 2 per quarum ultimam divisio succedit prodeunte XX = 2X + 3 = 0. Hic notandum, quod si radices propositae aequationis 3x = 4XX - bx + is =0 binario insuper minutae et auclae fuissent, pro uI I.n. - 1. - 11 ultimis terminis et eorundem divisoribus provenissent 8 1 inter quos unica haec occurrit progressio Arithmetica I1. 8. 5. 2. -1 14 3X+ 1 =0 X+30 = 0 supersudere potuissem 1. 2. 4. 8. - 1. - 2. - 4. = 8 1. 3. 5. 15. -1. - 3.-5.- 1. 2. 7. 14. = 1. - 2. = 7. = 14 15) 1. 13. = 1. - 13 adeoque examine per mutiles illos dirisores xX 2X+ 3 =0 sic inveniri potest, dispiciendo fcli Sed et alter Aequationis nostrae divisorXX - 3X + 320 sie, inveniri potest dipicisendoc sciicet an in divisoribus his 1. 11. - 1. - u et 12. 4 etc: aliqui sint, quorum diferentiae secundae per 2 dirisae sint aequales uni ex divisoribus coeficientis primi termini datae aequationis; rem igitur teneo et primo quidem per 1, 1. 1 p. ubi ab initio scarim video, hos divisores non succedere, e +0; quia differentia secunda st transeo igitur ad 1, 1. 3, in his differentia secunda bifariam divisa est fihis dirisoribus quia succedunt adjungo 1 primum exquarta serie divisorum, sed, res non Succediti nec per 1111 3, 2, prodeuntibus pro differentiis secundis ibi 2 et = 4. hic 2 et 3, ten eo igitur per 1, 1 3, 7, et quia res succedit adjungo illis primum divisorem ex quinta serre Sc. 1, sed hic iterum non succedit, quocirca transeo ad secundum et tento per 1, 1, 3. 7. 13 quod succedit, differentiae enim secundae bisariam divisae sunt 1,I, 1, dirisores igitursios inventos una seribo cum ipsorum difserentiis primis et secundis feorsime in hunc modum: scilicet In his medius inter divisores f. 3 dabit altimum terminum, disserentia. ultima, 1, coefficientem primi termini aequationis quaesitae, coefici 13 differ. 1 diff. 2 p 2 divisa ens secundi termini exserie primarum differentiarum sic elicitur: Qvia ponendo M = 1, m et etiam fit = 1, et praedicta series nn- 1.2.3.4..M etci, N = N; Nautem denotat cujusris termu ni coefficientem, sequitur medium terminum aut potius primum ex duobus mediis in prima serie diferentiarum semper esse summam omnium coefsicientium, adeoque in nostro exemplo =2 esse summam coefficientium primi et secundi termini, unde suberahendoi coefficientem primi termini provenit .3 pro coefficiente secundi termini, aequatio igitur tentanda erit XX - 3X + 3 =0 per quam etiam divisio succedit, uti jam supra visum est. sitius haec aequatio qua drata inventa fuisset, si divisores praedicti 1. 11. - 1. - u etc. minuti fuissent divisore aliquo coefficientis primi termini aequationis datae 3X = 4XX - 6x + 15 = 0 ex. gr. 1 multipl. per quadr unitatis et binarii, hinc loco dirisorum provenissent ubi initio starim haec se prodit progressio - 3. 0. 3. 6. 9, cujus differentia - 3 dat coefficientem secundi termini Calias primi termini in aequatione simplice) et medius -3. 7. -5. - 15 0. 1. 3. 7. = 2 1. 3, 5. 15. - 1. - 3. -5. - 15 0. 1. 6. 13. - 2. -3. -8. -15 - 3. 9. -5. - 17 ex divisoribus Sc. 3 uleimum terminum aequationis quadratae quaesitae, unde sumendo numerum illum. quo divisores minuti fuerunt, pro coefficiente primi termini, habebimus aequationem completam XX - 3X + 3=0. Exemplum aequationis Cubica. Oportet invenire an et per quam aequationem cubicam sit divisibilis haec aequatio 2X + 2X - 16X 5 - 13X I + 4IX 422XX = 32X - 9 =0. Auctis et minutis radicibus unitate et binario proveniunt pro ultimis terminis eorumque dixisoribus -3 2 1. 7. - 1. - 1. 3. - 1. - 3 1. 3.9. - 1.- 1. 7. - 1. - 9 9 (I. 3. 9. -1. -3-9 inter hos quaero an aliqui existant quorum differentia tertiae per