# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0401
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0401?run=74
# Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh.
# Folio 201r, page id DE-611-HS-3653099:0401
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 200v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=401
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000401.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

anteo quod darabile dintur et ultramarino decies viliori pretio parabi
Co, prater reliquas quae de eo de praedicantur virtutes; quod si detreitet
inventor auanum summ meum comuunore (quanquam a me qui alius
sum professioais nihil daaveu sibi aretuendaca habet) vellem saltem
scre ubinam et quo pretio hoc coerleum venale prostet.
Zui physicam crascribere sutripit sine cognitione matheseos, avit nu
eas agit: mubli quideu suas robis phytons saitant principiis Geome
fricis superstuntas, contra quae tatuea ubique perant et apette non
Hiant se leges mehonicos non catelligere; in Loum aumemm dfero
Villemolum Gallum, cim ut apparet curta fuit slex ia Geonetio
cit; ejus certe libellum de syotenate mundi non magni faco; videtur
Arulor voluisse Caureolam ca mustareo quarele et Mada corscribere
port Honerum. De physicae portauma Chrit. Stuinum nihil scivi
extat quidem ejus Thyfica Elcctiva opui magrum in 2 eo ut et alia
minor ia qvo erotenatiae conscripta; de lertia aihil nibi constati
Non eguidem dicis quid de onimadveisionibus meis super quibus donlou
operis reoloniami judices; olim examinavi totum fere cpus, et plurima
anavlavi quae ceasuram mererentum, sed nolae irta schedulis consignata
inter adversaria latitant, ex quibir recolligere difficele sacu foret
uocll
srater illa quae auper comunicavi, ecce quidam alia qua alia quaerento in
manus mitu inciderunt. Pag. 331. Acutor aquie de vace dato per foramen
offluentis motum definiturus concludit tandem aquam effluentem, motu suo
cursum vereo, perpendiculariter sujgere ad diandiam altitudinem aquae fu
ranim incumbentis, id quod ee contra receptam omaium de Hydrantico siriplo
rum opinionem, qui volunt aquam effluentem sursum versatr ad totamm
illam altitudinem appurgere posse, seu quod eodem reudit, aquam ea
velocitate affluere, quam arfecreret grave libere cadendo e altitudine
aquae foranimi vatis incumbentis. Pag. 373. Hypothetis hac qua sur
Konilur, Recirtentiam oriundem ex defetu lubricitatis partium fluido
caleris paribus proportionater esse velocitati, qua partes fluidi separeatur
ab invicem, non ett ver similis; quia potius quadhato velocitatis residteatia
icta solueida ett proportionabi: habet enim utiqu rationem compositatu
ex ratione velocitatis et exratione superficiei aspera aequalibus temporibus
superata, suat autem superficies aequalibus temporitus superata ab aequa
libus Ligaris, ut ipsae figuramt velocitates quas uniformes suppono; unde
oritur ratio resictentiaum ia ratione duplicata velocilatum. Tag. 374.
Unde cum imprestiones sunt ge duples hic latet erior; srimo enim impresciones
qua orbes se mutuo par frationem im pattunt non sunt alqo scil Mantor sis
eos a
a