# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0431 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0431?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 216r, page id DE-611-HS-3653099:0431 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 215v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=431 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000431.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. decretant in ch, 5f_. Cum itaque sucmlis TR pro unita Le affirmativa et Tr prounitale negativa, EtC, SF expro maat logaritharos nucrerorum affirmativorum; expriment eaedem vel ipsit aequales eh. sf logaritlimos numerorum Te 15 qui respatu alderorum E, 15 sunt regativi; verum igitur eat unum euudemq, logarithaum respondere duobus numeris aequalibus uni offcioatioo alteri negativo; hoc est Cor. 79 +n aequalem ese lop. F8 - n. 2. E.D. Commaicavi Zecum jamr olim, si recle memini, quadam qua ia Nevlonianis animadverte: aaimus mini eit, Meuscenio ila ro gaate, aliquid ad Arta Lipt. mittere, de motu projectilina, ubi quordam errores Newtoini notabo, quos octendatu originem traxisse ex prava sereu applicatione, ia quibus sumam rei illum po scuste rectisciare dicis: sed et hoc ipsum graviscimum erroreur se perit, qui lale serpit et omnes fere ejus solutiones circa hanc materiam in opplicatione inficit. Erion autem ia hoc consittit quod sar. 263. catuit ad habendatus fluxiones altenvium qra duna alicuscr quantitatis fluvilis, sutor num ipsius loquladi more) conjiciendam esse quantitatem fluentem in seriem per extractionem radicis, tunc eaa fore puaum ejus seiner terain num ipsam quaatitatea fluentem, seuudum vero esus fluxionem primam, tertium fluxionem fluxiomic qaum vel fluxionem secundam, quartum flusionea terbiam Y. hoc eit, secmaduu nostiuem exprimendi morem si differentianda sit ex. gr. xa scribeadum esse + dx, hocqus per extrartionem vel potius per evolutionem in seirem conjetum nempe hoc modo - 2 -1 X + dx = X + n X dx + a. n- 1 1. 2, 2 X n 1. 2 ex + R. R - 1. _ -2 n- 3q 1. 2.3 X ex + a. exhibere differentias omnium graduum in infiaitum conti unatas ipsius x, quod autem exceptis primo et secundo terminii de reliquis omaibus faltuu est, docet eai comnais differentiandi regula differentias continuatas hanc exhibere Cerieur X de+ 2 nX dx + n. n -1X dx + n. a - 1. a - 2 X 2.3 a ax +B. quae cum surore n.2 duos praecedenter terainos tantum comunes habet, relquos omnes diversos; cinde suspicari fere licet, vervionum sum temporis fluxionum contianandarum ideam nullam adhue claram tabuisse: quid enm opus habuiscet confugere ad radicum extractionem, si differentiationum naturam satis perspectaem habuisset: at adeo e10