# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0439
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0439?run=74
# Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh.
# Folio 220r, page id DE-611-HS-3653099:0439
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 221v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=439
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000439.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

e
C2
dimplissime atque Celeberrim
Fautor Houoratissi me
Bcasilea d. 7. Jurs
Ja peaultiars Tuis 25. Martii datis in procntu ad reditumite
dicebas, qui Lanen 26 Aprilis quo novissima ad me Litlera Tuae exarata
sunt viennae etiamnum hasisti; ego vero incertus ubinam locorum
se quarum, hasce meas Hanoveram dirigau more solito, quae utze
ibi offendant rednem salvum et cacolumeu est quad ex anio voveo.
chiduo postquam accesisseu pochemas Tuas Agnatus meus huc oppulit
eu. . ct
ex Gallus, ita iccos petristi libros ipse asportare non potuerit, interim
quad quereris de non traditis, per negligentiam sive fraudeur Bibligpola
Gulliia Batavis agentis, Locis Hospitatio et Analissi Patiis Rexreau, de eo
monnianis varignonum, qui ut spero curabit ut alia exemplaria ad
se mittantur; sutem vero mittendi viam per Belgium, pace nuneresta
silita, comodiorem et rectiorem esse quam per has regionet.
Paptantiae Tuae et objectiones contra loganteaos numerorum negativorum
omnes ex eodem falto principio fluuat, quod solo attentionis defectur pro
vero assumis, si eaian vel tantillua menteu advertere voluisces, ejus fal
sitatem facile detexistes; nunc quidem non litigabo quad suppositio logarith
morum pro auaieris regativis sit aeque naturalis quavi altera illa pro nus
meris positivis, definiendum esset quid per naturate intelligeres; si naturale
est id quod ucu receptum est, quod per consuetudinem eat introduitum,
concederem suppositionem logarithavium puo auvieris regativis miaue natura
leu esse quam illam cui assueti sumus; sic etiam logantim reflueates
(ut vocant) minus naturales erant, ut et Aritharetuca Tuca dgadica
ac Weigelii Tetraclys quae samen usu non carent, licet jam patmalius
sit (quia usitatius) uti  decem notis numeralibus quam duabus
aut quatuor vel qliaji. Quud vero attinet ad ipsius principiis (quod
facite supponis) faltitatem, hac in eo consistit quod quae vera sunt
tantum suo logarithuis numerorum affirmativorum, ea quoqu ad loga
rithmas numerorum regativorum applicare velis, non considerans ex quo
fuadoarento illa sint deduita, alias statiu videsses caurau, ob quam op
plicatio ad logarithuosum regativorum non valeat. Sed reprondebo narano
das ad quiaque Tuas objectiones: Dicis (1.) in suppositione Logarithuorum
avareiorum regativorum effici, ut logarithuns aliquis equantitatis asia
mativa, regativa et cuppossibilie sit idem, quad quidem o offirarativus
et negativis verum est, concedo eniam habere cormunes logaritamos, sed conside
reaus pationea, esquae coneludis eliaci quaalitatis im possibilis logaritaaum ese