# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0503 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0503?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 252r, page id DE-611-HS-3653099:0503 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 251v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=503 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000503.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. operum dare). sive dementrae sive jactantiae meaetio becai dico et dicam semper (lacestitur), quod frater sine me fvet mansipcet illa qui fuit aute me mathe matuum; nempe talis qui cum lor alii per totum decen plua inter vulgana empebat; et sid on cirius me applicuistem hice Hudii, etipp citum ille forian emer siscer: tantum ergo abeit me ipsi debere ex quae ipse me habuit. Non nego primum illum mihii Acioem subiade praemium obtinim, quo ille ramit) conserrantur, com exsitista, ut hoc itudio delertarer, et amulationem parari possent sacriticlis olim deo fartii rerponderem ms dedisse, ut explicatii ab ipso 10 veli primis propinionibus Eecetidii vita deinde demonitiende i ee mehodo religuri omnes proprio Marte midiidem obo montmorem et trevi notabilet in geomenicii face rem propredus: gratiositaque pro hoc habet, sed hoctacte, ut propteres nisit posuideam gandaiu non sit uam alcuidum etet si paedago ins aliquas domento incioni curdam oratmi suo quon dam dircnilo rjiceretr eu si ab ipto alp laberum non suisset edortur, ad tantam eloquealiam non perve niste, adeoque ingratum esse si suam elegantem tati es nitatem et totatu eruditionem quaaracgulata sit pada qugo aueptum non referat. Titi potius uterque de bemus, quiquides fonte ruo ai nos derivavinus. agnosio ego quidem seto an etiam frater) quod si Leib nitius non funscet, etiam nos non fuistetmur: Ecce jati sperinea aliud, quod mihi epportune incidit, unde fratiu mei sordidum et abjeccum animum cognotet: mitii simptum eut Batilea, quod inle perteco meo pragram mate interrogatur aa sit soluturuo problema Mersondit se einon gratii applicare velle, sed si libi promitani noimperialet sesolutionem exhisiturum; numqud ille meliui vulpem pyra recusantem imitatur ert. portea e