# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0505 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3653099:0505?run=74 # Title: LBr. 57, 2 · Bernoulli, Joh. # Folio 253r, page id DE-611-HS-3653099:0505 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 255v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3653099&page=505 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3653099/jpgs/default/00000505.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 90 lines, status machine # Lines: 90 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sac Bcinvnllii Theses logicae de conversione et oppositione enum rationum cam annexis imiscollaneis respondunte Tudovico aristrano in prop Miegro Herdelbergensi ph et thi ptudioso Bisileae 1686 communis ingusura subjecti di praedicati dosraurire debet totum paedicatum. Omne id quod comprehenditur in praedicati reperiri debet in subjecto, non item omne id ad quod nai com– exfendetur praedicatum, itaque bu praedicatum unitur subjecto quoad omnem Negrus propositio atbum prehensionem non quoad oem extensione separat praedicatum a subjecto quoad omnem praedicati exfensionem, non autem praecise quoud totam enis comprehensionem communis mensuraccraedicali e subjecti, non Pohagrre debet totum praedicatum, tametsi conceptum subjecti exthamire quandoque Ex g. cum dice rhonibus non est rectangulum congeniunt habent commune quod ambo sint paralle logramma ambo quadranguta, sed dea totalis rectam guli non est in edea ilcombi ie proinde oes quoque species in extensione ideo tolatis possit contentae ut qua datum et oblongum de in Thonllo sunt neganda, Polet hinc abibut Maedreatum omnis propositionis affirmativae, vi offirmationis sumi particulaniter regantis vi negationis uutversaliter Unde facile reddiratio pt, cur unaert univer salis afferi vilia cila tums toricum prialgluno puemro intes egabrau e duverti tantum queat per ocidens universat negans et partienlan atermam s Ex falsa propositione clictur quandoque propositionis cantradictoria (Unde sequitur hanc at particularis negans pullo modo esse veram, non illam. 1) ik Euclid. lib. 9. prop. 12. ex eo quod E. dicatur non metri ipsum A diecta et lagisima concpoentia infert: Ergo E metitur ipsum A. sic reddus. suis lib. 1. prop 12. shaeric. ex et quod G dicatur non esse centum sphaesa eviderti. sequela deducit Ergo G est centium sphaerae (+ Egr putem omnes deductiones ad abscidum ad ess verum. Et tamen se mper sund a tane formam posse reduci +) Ex falso nonnum quam sequitur differentam vel proprim. Ut s. parabo lam considero ut firuram e como sectam sectione parmlelatateae cepposilo; sestro differentiam dabil stroul aliquod primum concipio sote essed, su considerem ut in plano dustam cujusermenta axis paut in duplicata ratinre pplicatam attributum ho erit, diffcientia, sed secari eam posse ex Cono, erit ejus prosrium Locutiones fovenses quae fundantur impulatione ut cum sponsor solvit et debila solvisse sicitur cum adoptivus dicilarfitius, ito loculiones secundum sensum vulgi, ut cum sit dicil Regulae accrescendit derescendi quas in destamentorum execulione praesci sunt isti sunt in eoram inventae graliam equi Copemicanus dicis terra moveri; sunt Metassio Abacum pythazoricum memorie imprimere, vel nolunt vel non possunt Ad reddendam causam Taenomeni naturalis opportet, hypothesius talem esse ut ex ea e non eft tantum effectus sequatur, sed et tali praecise quantibale sic ad explicandam refresjonis naturam hypothesi opus est, quae etia Explicet, cur jugulus incidentiae e reflexionis aequales. HincMathesi opas chysiconon tantum ad majorem perfectiomagradum, sed et absolute Motum projeolorum non tantum secluse sed Niam posita consieratione esistentius medus fieri deprehendo incurva parabolica ccontra assertum tvallisii cap. 10. prop. e Mechan. Ita Jacob. Bernvull thesibus imsellan es 1686. ersf. de conversione et oppositione adjectis th14 ieri plus revera et cita vliborum lusum ut globus perfecte rotundus super perfecto levigato plano declivi in superficie tertes constitatus non descendat rotando Liquor homogereque in ambobus si comscraribus sive ea siut aequalis crissitici, ideo ad eandem se componit altitudinem, quac tunideum communet in Reguta Alligationis ubi plura Quanque duo inscibilia Miscentu infinum possibilem occupat locum aequalis ungraviertis infinitesto lifius et quidem in meris integuis reperiuntur solutiones, dico enim si binae differentiae, alternae aeque muthplicentur juxsa quemvis numerum ebinae aliae juxte alium numen Modus docendi saecum scribere qui in Mag. nat. se jocoseriis nao et artes lent 3. prop 22. exandim in 17 de sublilitate deproptus legitur, in praxi non succedit, ut me docuit expercentia feficiorem anterac inivi biam cumlectissima virgine. E. E. a . Ita jac Bernonle, thes. misc. D25. adjecta disp. de conversione & oppositione 1686 ic oculorum suffusio none provenit ab opaca ho distincte videatur vero inersa apparere debeat assequo doris eristallim pellicula is existimat in ipso uncte Rohortus part. 1. cap. ute. sed a sediment adiestis ad disside convers et oppos..68B cilionem cusam nom equeo coltecto eu Y u. sem en ia lsoa emovetur rtitutapatat quod cussieditrante operivea patiente oenti ns ado sede 283 idemen