# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0076 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0076?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 313) # Folio 36v, page id DE-611-HS-3813396:0076 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3813396&page=76 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3813396/jpgs/default/00000076.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ima Vero denominar epradicam, denominatio n’e habitudo quaedam inter Noam actiue denominantom, ex subtum papiuo denominatum, quae denominao, exie loquendo o eem. Sed potim habitudo enim ad aliud em, quemadmodum i V. 9. Joa aliqua auidentalii cognorcirur se hre ad suu subtum cui intaret talivor etiam Subrum donominaum, sive tahi ei donominao a sea inharonte tribuitur, sic si albedo inbaereat parieti tribum ei denominavem albi, sivo donominat ipsu album; ex haec e rao ob qua nos 6 dicamur pradicatum illud Album, oenomitium Sed denominaoem, si n eot denominatium. vel éet donominatium denominani Vel denominatiium denominatum, neutru vene dicirur. Imprimu n o beno dicirm denominarium denominam subtum, hoc u soli foae intarenti tribuit, ut ses dcodut deinde noc bene diciror denominatium denominam, hoc n dicirur solu subtum, cui Joc denominam insaeret: nisi forte Velimm sumere nminat V. g. abtum maaou prour Sc. Supponir pro ipso subto, sivo pro re affecta albedine, sed sic nisit diper a reipra estas hannm quaestio do noc. Sprater denominatium am denominam es Aenominatiuum denominatum nil restat, quam denominao ipsa, Cumqes nec sir denomina nec denomitratum rurio deber ée denominao ipsa. Quodsi in multu su Una rao acidentu, o in omnino eadem. Sed quandano serreportionem, ea denominatiua punt dici analoga, ut 300 e pratum denominanti ridentia a risu, qui exio denominat indinidua humana na, es extendim ad prata e quandam analogiam sive proportione, quomaom. n V. g. risus estendi in facie hori quandam incunditatem, quae fuerat recondira, o se cus eum prata florent, exerunt, quae latebat, incundam fecundiratem, uunde cateum dicuntur ridentia, ubi denominariua denominara sunt 30o e pratu denominatium donomi nanc risu, denominao ipsum ridere. Simili modo nil impedir, quin denominatiua possint dici Vninoca, Si nimirrum rao accidonti sir eacomo. Sic V. g. de tribus albedinisus denominantibus tria divera corpa, album aftirmati Vninoce. Quodsi demum idem nomen dicatu de multii, rao am ertitatii significata illud, sir diversa, ea dicuntur aequinocata, nomen vero aeqninocam, ut V. 9. Hoc nomen, Cani, assirmatur de eoclesti e terrestri: es quia rao epentiae in singulii e diuena, ideo dicunque aequivocari ab illo nomine aequinocante, Canis, ac proinde aequinoca definiunt, ee ea Jucta, quorum nomene adem, eo secundum illud rao entiratii dinersa. Dico am Rao entiratii vvo substantiae, ut includamumr eam aequinocationem, quae accidir denomu natimi, V. g. Phui e cami denominantur docti a doctrina, quae Au aquinoce dicit do illui subtis, nam in pho dicir Sciam de naa; in cane am acquisiram idoneiratem