# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0100 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0100?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 313) # Folio 48v, page id DE-611-HS-3813396:0100 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3813396&page=100 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3813396/jpgs/default/00000100.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. a parte rei sit mora repetitio sulti, elariorem iu exhibrat ejudem subti notitiam, V. g. Heoo e aal raale, ea identicae o sunt plane inutiles, in hacn patet quidem, nullam ee distintionem inter proodicatum eo subtum a parte rei iâ pate tu indicanti o e exigu pradicatum i explicat naam subti: Accedit, quod licet V. g. Hoo sit inintliglis sinc rare aahi, tu ipsa rao aahi ilglii e sine raioe hois, et catonu Videt distingni ab ipso hocu adeoque eiumodi spones licet sint identica a parte rei, 6 sunt tu tale a parte indicantir, neque impler dicendae identicae illavique deseruiunt, ac dici punt coidenticae, quae V. realem hul a parte rei distinitionem praedicati a subto dicunt ppones realos ep realem habitudinem terminorum. est er alia peponum identitas a parte vocabuli, qualii e haec V. g. ensi ee Sed hac o item, ensu e gladius, licet a parte rei er a parte cognoscanti sit identica Verum o e nrae intentiomi hanc considerationem deflectere ad illa, quae accidunt mohies raoii rave vocabulorum, id n suo loco praestatimus. CaDV eg 3.FiV. De Neaa peonum essialium et accidentalium Corandum iquod esrialium axonum sint pluumae diseriae, si velimus terminos eorum q Abtudine respicere ut iam dictum. Veruntamen Vnico modo concipit, et a parte re Vnica Videt respondere modus, quo termini esiales, licet diverri, inter se hut espialem habitio- dineno, ut hac duo Hoo é aal. Leo e aal. Vno modo sunt estiales ppone licet à parte rei p diversitatem terminorum divesae sint em haditudine. Secus Videt dicendu de accidentalibus. Nam licet in oibus habitudo sit accidentalii, o tu Vuo sed divonsii modu ut docrimus. Aract. 2. Sect. 2. C. 2. licet eoae videat, oitus accidentalibus ee in subro, cuim rao e, quia esentia Cuimcunqs cutu eVnicor, accidentia V. multiplicia. Unde si ponds mun V. g. aum es corpus ec partes essiales aalium, non An licet de aali vuano tantum ast mare partem ebialeur physicam, teae namque ppone censent, faltae, Petru e au raalii Petrus e corpur organicum, ppea, quod Petri espia Sit Vnica es indinisibilii, quae si basomo de Petro, s por ee ppoo esrialii, licet diversimode posoir tora apmari, nimirum Vel explicitet ut Hloo e aul raale, Vel contusé, ut Potrus e aal, vel distinité sed o explicata naa, 17 De e Mob. Aceidentatii Vero o Videt eandem hare habiturine, V Petrus currit, doc e in agro eec. Aduertondum am hic, quod oi peo esrialui sit coidentica, V n patet ex dici, a parte rei mulla pot ee distinctio praedicati a subro ex subti indinisibiliratem