# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0140 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0140?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 313) # Folio 68v, page id DE-611-HS-3813396:0140 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3813396&page=140 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3813396/jpgs/default/00000140.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Aliice ergo ebatum sit Sylgum o pohre applicari maa omnino concrelae, supest inquirere, qui modo Voreh circa maam essialem, eo accidentalem, Sed cirra difficultatem cuiliset oportum erit dan illaoes ex puinesrialibus V. g. Petrus 30o, 500 e aul, g0, nec o ex purii accidalio Vr. Cagiie albus, album e quadratum, go, pot em in praemissu admittere unam escialem, alt nam accidalem indistincto V. g. Petrus c 300, B00 e rifle. go. Caput secundum. Quod in eoi Syllogo Maior apmatiua enria, negatiua imposlii. Diximus in primipio huique sectionu rabe maa quaedum immutari, quaedam supaddi illaci quid am supaddatu praesenti, quid V. imnutetur sequenti capite dicemus. Dico g0. quod illud, ad foae Sylgicae additur sit, quod Maior ppoo debeat poni tgm immu tabilirer vera, ita ut maior sit nria. Si sit asimatiua, imposlii V. si sit negatiua, alioqui ex praemisoii verii sequit delio falsa, quod implicat cum ofecta foa sylgi, cujus xpium eo diximus nriam sequelam delionii ex praemisiii ocesii; quod exemp. demonstrama. V. 9. le 300, 600 e albus, go Detru e albus, cuia maior, si ponat ut nria, sclio infert urio, si V ponat ut otingens, delio pot ee falsa, cum interim verum sit, Petrum ee hoem, eo hoeme album, quia indicans sive de Concretorum, Siue de abstrartorum hacitudinibus, nisi ex incommi tabilibu principiis possit deducere oelionem, semp haesitabit, cum onirat immutabili funi damento, minor quidem cum possit ee dereta, sufticir, quod sit simeler vera, ita ut proi scunc, quo sir illao, sir ostans in sua veritate, quam ostantiam aliquando ipso senu attestanti aduertere possumus, maior Vero cum ponat, abstravta, deset hre incommutabilem Veritatem, V. g. Detrge 50o, 300 o e lapir, go Potra b e Lapii, si n’illa Maior pronat, quatenus en otradictoria e imposlii. Sequola icliomi ria, ut patet, Si am ejus contradictoria ponat vera ut otingens, it a ut posoit ée vera, id e, 6ôô e lagir, selio sequit. Si otingat maiorem et veram, inferturque falsa, maiore exipente falsa, Vide quae diximus tract. 4. c. Z. 5. 2 obseruando 3. eadem nhic dicenda sunt. Capvi Tertium De Syllogo probabili improbabili, eoneutro Congruo ordine hic aginigs, quid sit sylam abilii, impoili es Neuter, cui tu prae millere oportet, quid si sglg bidi, instobilii e neutra. illam itaque dicimus nem pbabilem, quae eum possit Verificari in dereto, ut plurimum verificat. V. g. iustus orat. Illam dicimus impbabilem, quae tumetsi poit ee vera in dcreti, varo In– propo