# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0195 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0195?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 313) # Folio 96r, page id DE-611-HS-3813396:0195 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3813396&page=195 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3813396/jpgs/default/00000195.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine # Lines: 30 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. LII Hones ingmutabiles es aeternae Veritatii, si Vos lateat regio illa in qua rucent, es ex a veriuanvae sunt ad vtra rocinia. Dictun go dicibilia aperuisti ocules Vroi cor eale eo lustrati sem regionem aspectabilem coordinasti via corpa naalia in Unicum Cognosic pentum e 6 praedicamta, iudicaturi. quaenam citra illaoem asimare point de supremii generibo praedicamtorum, praeter oculo adhituistri et reliquos sonsus, et obseruasti, Faficiamini a circumstantisus corpibus naalibus simulgo aduentistii, ut ipsa divonimode tantenus, es Aandem citra illaoem citra difficultatem multam enunciastri via praecipua lata, quae de pratatu gonerici nai afimant. Verum si aggrediandini sui quisitione carum Maiorum extremitum, quae vel afmant, vel negant de pratatii meciis afimatio vel negatii de suttis minoritque extremiratibus seorum ut pratat a Vobis Vuliter dicri inquam id negoti aggrediamini. frustra adbibehi oculor es reliquos senom corpales destra ciramspicitis regionem entium hic es nunc existentium. sed c alia regio gnora Senoibus, in quam vos transferre debetu magno ac singulari mentii acumine, qui o praestiterit, s shilat, sed nugat in shilia. V. g. ignem, quiem indio emm exfimus vrentem, ita ut de quolibet igne poimur foûre hanc fponom. Hic han Prit, quae e vera, ato e incommutabilu. quia hi igni pot extingui, quo facto repetazu ista peao, e falsa: qu si Consivero o hunc ignem hic et nunc existente, ignem abstrartum, Sc. radem ignii incommutabilem. Velimqs de hacignii natura abptracta foare hanc pponem, ignu vrit, 6 misi succedit, siquidem o iltigo habitu: elinem incommurabilem igmi ad actiuam istionem, quam si iltigeremr, poem fodre ylgum. Hoc Corpu e igmi, atqui ignii nrio es incommntabiliter Vrit, go- rum ignorata illa incommutabilitate seu necesitate, ignore pponem maioreno, e comequa tor deficit misi vis illatiua ocluori prafatae; sed inquii ego certo certim Scio hoc Corpus Vrere, fateor, sed nego Aeit scire ex Virture illationu istim, lum n’ignore incommutabilieatem majoni pxomi. Vererii, ne aliquii igni hic e nunc existat, nec in vrat, siquidem s es ertur ignem nrio vrere, adsi inste te nullu onem Vidise o Vrentem, et hinc inferas, ignem niio vrere. dico de fuare dunc sylgu. vec igne a me visi Vrebant, naa illa, cuim via indinidua a moviia Vrebant, urio rut ver igne a me viri urio Vrebant, Verum Sylgum hunc gnisit accuratius