# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0280 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-3813396:0280?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 313) # Folio 138v, page id DE-611-HS-3813396:0280 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-3813396&page=280 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-3813396/jpgs/default/00000280.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Contrahimus illa q diximus de moda ad sylgum Scientifi. G ario exordium sumit a ppon min. quam noscimus innumeras, hae namqu si vel primo dgnita vel Amo araduaesa vel exptae senfitiue aut illiue; at V. Maiores se ilta Wt aeternae es inmulles. regio Vnde accipin primat min. extremires ac ppones e mundus hic et nunc existem, at V. regio Vnde Laurimus res, e ipsa sux mentium aterna es insmutlir. 2 da Min. extromites, illae Sc. q in Sylgo antea fuerunt 3clioes illatae s ponunt v’elut So nora. Sed ut demonstrata, q haud poruisient demostran nisi primae Min. sponi accesisoet Maior ingmutli, ita ut ostituere primas min. spones certa rao foandarum oponu Maiorum sint instar duorum polorum, sup qbus men ura monct Sylgice; pars illa prior satii e exarata in pdmtii, cognoscimento es iudicio Vrli, alten fuir glireruqus exposita eo loco, usi indicauimus lucens a qua petendae sint Mlaiore ppon nunc am oc ipsum paulo accuratius declaramo Nor 3oes ognoscimus iniptecte corpa naalia eorundemque motus es adhibita raoo Satagimus noscere pfectis: in hunc. finem supponimus naalirer lucere aealiror oes rabe seu ideas, inst arum entia dereta nobei comodolibet nota A+ hoc, qd St, hinc post habitam alicujus et senolem seu expimentalem notiam, solemus ex neitate nrae naa equirere Cuiguri entus raoem seu ideam, neque existimamus nos poc ognitum ens ilgere nisi eius ideam, quo rimus ex oilta luce nintium. Nuoniam V. sii ura indago Philica incipit, Succedit ac terminat cum rpu ad motums, idea e quaesira nil aliud Seigm rabes entium movontium es morom, hae V. st illa Sbtne, q abuo in maiores pponet. Verum si ssucta Luce Mentium rao V. g. priacii imaganti o ventat in ospectu nru, dese mu aciem mentii ad osideraoem entium deretorum, 6 quus colligimus p inductioem illa iunt eibus princiis imagantibus, e inde foumus ideam magii historicum, qm aterna ex ins quae o faciat scire, Sed potius opinari ex imagari, tonti interest osuluise lucem mentium eo osuluisse ipsa tm enria doreta. Quage aporret distgre osultationem hanc optiue ad modu, qua Lux mentiu nobis lucet. Raoce in sua purire nominanimus lucem Mentium, idcirco, qd expiam, eam notu lucore, lucet amh quo dicimus judicamus eo raoanu, lucet quoque ut obtum, od ittigimus; Amo modo lucor, sed ins fecte, 2do locot efertius, smo modo lucet sibus ravantibus, 2d0 pancipii; ad sir rao entu Sull purire, hoc loco credere debetii si mondum n direximus aciem mentu in raoem entii in su purice, colonus poemus carnere ejus essiam.) Credererinam. debeti, eam nihil aliud ee. qii Viudi aeternum e insmutle ex ofoctu. hoc Vivere e moro. à quo deurissime inspecto discernit