# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4279602:0261 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4279602:0261?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmarks Ms IV, 471 : G-M; Ms IV, 471 : A-F) # Folio 103r, page id DE-611-HS-4279602:0261 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-4279602&page=261 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-4279602/jpgs/default/00000261.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e Loenstbedu. in praefat Gareings. ut ex ridaree exspectare factum est sorae, ita ex eodem Wdoreu insignificatione munitii acaliis qua sive inde formato warnere aut gagnire factum est hatracia et gamicia et inde corrup nostrum Zarnth, socerins el primitus significavit omnem munitio Radeoia aut apparatum bellicum seu arma, ut videre est ex Radevicilib. 3. c. 26. litem comm Morere Cst S. Miles voriferatione signiritem commoveril, unge retur ei omne summ sonte redi harnascha et ejiciebas de exercitu Onfra: Et epcictur de exerutu daealtita nisi dominus redimiat eum servum cum omni suo harnasch. Dootton ist dean le W car puis Hagnasches un chevas gast, dequo militari, qui armaturis gerreis num o son et insteartur. Bitso bedentet Garnisio obenfores commeatum, insteuatum, annoi arma et quicquio ad muniendam neber recessarium est. v. Cange Froissert. et leur c fest han dois vochte Wwoaet gamacia, wwwons Zurenih sesnocs nedode, siest Netergea raests. em obr eri in genere, . quod munit corpus contra tempestates C Lan ab Gaufredus Posiensis Pas. l. 0. 74: Novisime usi sunt ampea quadam veste instar Monachi, sine Manicis, quod Franci vocatunt garnucha. Urbanus IV. PP. in Regula Militiae ordinis S. Maria apud Ghirardaccum in Hist. Bononiensi T. I. in indice: Habeant hunicam interiorem de panno laneo albo vel pignolato, supes quo uti possint quamacia similis colory, aut de camelino. Rotandinus in Prion. 1. 5.c. 20: Cultellum arripuit, quem porta verats in surcoto sive guarnacia. Galcice prnaniatum est garnuche v. Cange in Gathachia. Haenoch ist dieses wdat Hon de tantche terrem Moc rin Manimentum corporis, so man aiber die andeus eleides Zrifet, ve- nommen waeente, d. habe es Hwanhesen V. dtatiamer hernons Raeioder Ho mil oelommen v. Harnois rnd pasnese daedriß ge monsa. Relormation v sstada hevaem 15 abs. 181 f. i bulegeae.. Pari nas , vefritue biisst odee corgembirost, oret, seres dinae gecemcante t sa.. Arclar. harpte ad harse vid cangue in Harpa Zortpfe. Latanosenter pocvocubulo ba utitur lidonique on horbone ubi Andromedam meminit vindicasam a pesseo: rc iuditur Harpe oujugalo renantiius Forfunatus 1. T. c. 8. plandat dibi bastarus parpa. Hesiods et vocem jam novit canens: DEZolle8EoMa à de orcale voc: Ita Brorveres in notis ad Verantium p. 180. Vatra biprico nra tduoa graecis de duxere,quia hoc in instrumento pespetum nimirum raptia est dium itat qu Haepa canis videntur manibius rapere fodes, et quod Graeci dicun pedas aa a repescusse vero struduto, qui nascidur hiaitem ex collisione fidium recte xon dixit in poocemio hajtus operis, paspam retidere ente dixeral: Harpa mausicum est instrumentum vulgoiam notisinium vo magi, suaquam ullat alia descriptione. Hanopas qui t hablio ortacu et veteri psalterio componunt, sed, udi multa descrepant et ce n vix quocqua est ubi insistas srustra per amoages illam adceratam et multislrem satmoni a priscius asitatam imagine nn referas. sane, quod ce veterbs Cethanon alqui fegura describunt, in e: forte cum phalterio nabliove et cum lac harpa commune fuit, ceterum jrgo, chordarum numero magadio alisque rartibus assignandis tam sarii quam prosani seriotores sic iptem se discrepunt, ut ebrest conciliare vix possins. Adi Glaream etdriam Gion. Aangl. Tit. 5. 5. 20. Lui harpatorem, qui cum circulo harpare potesse in manum percus serit et Num harpatorem intelli it, qui harpa ludit Harpa musicum instrumentam eit. Glois. Chelis harpora. Veneatius 2. 7. carm. 8. Romanusque lyra plaudat tibi, harbarus harpa, Graecus Herchilliaca, rolta Britanna canat tfrca. Evams. l. 5. cap. 23. p. 566. Lira cat fidula, toh managfalta svegata, Harphaioh rotla. solq antichi fiete ber iqua ns avns Harnd Garims atie