# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0136 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0136?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 471 : M-S) # Folio - , page id DE-611-HS-4280474:0136 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-4280474&page=136 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-4280474/jpgs/default/00000136.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De origine vocs mund, mundius Chsistoshoru A Moedus in Epstola ad Geoea Rich revum sinticchter Epist. p. 497) sesuentia piofest. Rex Limprandus legem hanc Longobar dicat lib. 11. tit. 46 talil de frea, hiys verbis: si quis pream alienam, sine voluntate mundo aldu ejus, mo vere de casa, ubi ipsa habitat, prosumserit, et, idem et tit. 52. hunc in modum infit: continet autem anterus cdictum de frea tua, qui eam male tractaverit, amittat, mundium rissuis et In Segum veterum Glossario Lindenorogius hoc habel: frea, id est, mando. Vel, prout est in Glonis capra. foca est mundo. Sed quid hoc quarit Henr Spelimannus in rhdologo: opinor inquil, pupilla, utpote quae in mundio est, seu tatela, et sub alterius potestate. Vicetur sahe illud mundo esse Germanicum nostram mundius; hinc etiam tutor a pobis vocatur vormund qui proeit persone, qud mundo sive mundius appellatur. Terum cd aliscriminis se, non celabo quod bignonius in Not. ad Marculti Formulas profert: Longobardicis Legibus feminarum rator Mun doaldus et Mandus dicitur. Hic diserte Bignonius vocat teminarum tulorem; ita ut Mundoalda vel Mundus le utriucue sepus sieu voces illa, pormund et mundius apud nos nome inusa sunt fatore accipi fortasse non queat? De legibus Longobarouis verum id quedem esse largiar. ita tamen, ut veteu linguae scutonica obtervalio illa, de latiore significatu vocis mund, et quae inde formatur mundia, nihil deraget nam mani sive Mundius in genere, ut ajunt butorem sonat; et Mundium nihul aliud est quam intela. dc apud Lorgobardos mulieres etiam nuptae erant in mundio alicujus, ut Romae in perpetua tutela; ceu Virclle cele berrimus, 5o de Lait lua manu ad capitutare a Boherio editum id annotavit. Ri chardus Verstegan in eganti libello, suo, cui titarus est a Restitutioni at decagenlin, telligence in Antiquities axonicum nomen fdmund cap. VII. hoc quidem exposuit modo cajus hoc sunt verba, ex Inglico translata idiomate. Ab ei, rectuis fad si. e jaramentum) et mane, quoo in vetere lingua nostra est muts f1. c. 05) Sed antecessor res nostros usurpasse reperio muts pro nonts. Sic agatur usurpabant muna ceuod in Belgio adhuc ubiqus Locorum receptum atque usitatum est. At vero totius antiquitatis peritis simus 30. de Laet in margine illius libri Inglidani (quem ego ex ejusdem Bibliothera haud ingrali porsideo) ad verba ista; mund, quod in vetere lingua nostra est muis, hanc notam apetrosit: matsiquidem anveni, sed miuud nequaquam; mund veteribus et patronus et tator Hecalte B Limirum, eamcundus significat juramenti tutorem, (custodem; neque os jaramenti: Luapropter nano cas itemus magio aut nore nend in genere tatorem denotat Elarcalsuis tite i. Ferdi. tit t. lae cleae