# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0532 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0532?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 471 : M-S) # Folio 215v, page id DE-611-HS-4280474:0532 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-4280474&page=532 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-4280474/jpgs/default/00000532.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 105 lines, status machine # Lines: 105 recognised, mean confidence 0.80 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. one sc. à cultellis. Frideric. Amp. l.. c. 50. Deaste venandi cum avibus, soge, alest tine feden on de fliget der Hoye sei so saxellus soiste, ssethe Mosere oihulis site. aon outs derivins Caseneuve ou assasen und besonxtet dieses miis Matthaei paris. Wouten deuin vit. Hens. I. Sorgl: Asas. nos, quos Cultell sesos appellamus. Hn einem alte tabilimento solo cm de an. 115E. soit caseneuve fraentu grfundi tominem malum, quem cultellarium vocant. at est qusa seu facte. nan porisoe eiiam osore ducetat verum schilb past ssedende ettr ausita et Boli: vesita eeudins lange sonts vorsurit gemt ses nohravie. Merstes rtat von tonet brra. une e es sits soorse stersa i pastalis porfepti dit cenget lid e des ostensg Eta segen sibe. solarsats novurula Geosa in Dialogur geriss; fledonum beodscex. Gordastrs de voce sehacher lorvens in rol. ad adin bete 1. 432. menRedie trisa pradicane unde et saxores dicto oult oo dilkindus certe cansens latro oensam abor avo e Sans. Sax. seax, sex. Matet pugro gradeq.t tirique ergede ranascax geanved. Nabetatille ac secum portabat ancipitem sicam toxico illitam noget seux quoy veler ex 1 L1 est novacula vert. Cimbris atis eit gladu genus ouefon. Sachs cultelles oude faxones cognomi ac quo vide Lex. Cunicum. In gloysis etiam natos habet Gorefrid. Viterb. part. 15. p.363. Lipsianis ex perantiqua almorum versian ingethus. Conteruator Florenti Wigorriens an 1138. Lambest Schagfn. an. 1075: Relit plamannica colletii scarsans ex. Noral spsam per sans deuoinon Authoris anorgni Francico hytamo de de denione 5i 21i passem gladiis, quabellandi arte plurimum in suriagen du dir siasi vas excelere Paxonra, pesagunt. Frider Un Eppist ad saladinum ap Rog. Hovedenum p. 650: dn gladiotudens Saxonia Add. Witlitind. 1. 1. Albert Stad. d. 917. Gobelinus pess. eosmodr. at V. c. 1: Apudnos Serioribus novalula qua pili raduntur dicitus sast et habemu inde vulgate verbum sassen ed est navacula caesariem radere. Deo saxonibus adde haufridum Monemuthense l.3.5. 3. Metiens Casarbon. in Tract. de lingua saxorica p. 395. Glossar. Zat. et: Semispatsium, sahs. dar si minholimeeter hictin sa opitu vome noven Rosoita de Gest Odon. c.. o Marmatura. unde araavim uident Addaram gentem axonum nomen habens saxo opesdaritem mentis bene sir Pancas ex Hidor lig. c. 2. Saxgnes dictius qoud et scepasa uouBic erat Blebota Et dura et valid essima gcus. Add ide Cange in sa xena. Cachse, Ps. Sasser quidam a cultelle e quosgestabant, ita dictas patant. Saq5, gladum genus est ferro capuloque pene paribrs 8t2bsopor et exaltera porte acutum, cattello cburi admodum dissinite. Woem in Lex. tunico. Sicat Citii Hengist wolta e Breitannira massarer Hoie e. En saxones Nimed eure saxes, id est, cuttellos destros de siceribus vestris de ducite. o. de hopet segialia. verquotundam Eodicu axas Jn margenet erreffe sexces. Hamsriatiud antese es lestimedul vour aex es dre si glosse Anglo saronicae conjunguntnorbuo Cultellus sex. Ertaous eriis. Ocursit suoail Glosis; sica handsex otathe cytet sirard. Deda H. 9; hafde ccrca naeg mul hine er dic re on menigis dragin da midi se ce Duringe stagin mit untrcuum velter practum die seuridio sie gelobet caurtin. non dem mer epm uso audn ucurain sie genere in Non adouco Galpridi Monamethensis Witicundi ate aloram loca hanc aut similem aliquam hyter nam ilincentia quovum plures viri loctier jam duo unt seripti uis inseruerunt, ad confutandas e porum, qui savon (prdeunte sido, ro lab A Originum cap. 2) ob duritiem a Saro denominatos ultant. Ipsum vero sans vel seas videtur dunio in obs. ad Will. p. 254. desumtum x quod suide et schel. Prifopi. e Pari Eomatura quae totur corpus mun ocir quos (quod magis hac facit, suide orita gladum atruml unde odsex at sais 6B. est Anglus ana qunde et calia in dicitur bid lais latria drabula er r. Rasorico, scharsa aponume