# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0601 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0601?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 471 : M-S) # Folio 240v, page id DE-611-HS-4280474:0601 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-4280474&page=601 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-4280474/jpgs/default/00000601.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 113 lines, status machine # Lines: 113 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. enauer. vd warsem Schorue, inde judice papebror S. Antonin Archiept. Floreont. Sca faud Gals. otfeatro. disariem inde eschansred altiryedum, theassum. Histo Bertilia virg. 3. 19. Eiei im curia B. Amandi apuo mi tapctis orpatus, idem poni ascendit. Firidon ist dos Gats. b lome inde est psor sor ex plonfiet, locus ad viden faur. Angs. shero H. Sccaroian, conspicet considesare, explora re. Schauer, regenschauer Ularia vehemens, ga seneca nal. quast. 1V, 4.) improbior. Belg. pheure, quo Scur, quod hatet codex Rusemorthianus Luc. XII. hagalscur vero cir, 30. In Arg. quoyu coduce. dai ra avcus nam resychus at ana dicit vorticem cum imbre vid. phennen. Schauru, phaudiae. Angs. to siver Chau et escsoru Strufle shufle psorufes. Engelhus ginev tabrum T. orpL ger 17. 10.. 60, des aschopte lorosu Figondtet vece Streveles, Delici Haca quod eam refera ettR Schoevor vaede, anni quan vuegotamen Be nul Copol. gans; quod acce tam praesesera pen e cucillies; obsc rect de cochlear. Arifde aem quae Dlinic in ear .scur crelgs. ptura, Xir varum seu nubi phu stori sala; dem eleo potavie ofiga pale Palem onat. Deorum platalea nuncupatue. Confec ea quae scribit Aristateles librovia hist. anrimal. cap. 17 et libeo 1X cap. 10, cum iis quaetraclit Plinius libo X cap. 40 ac elateae quidem vel Platalea nomen maniteste estarnacos, Latus, obrostrilati tadinem. Dele canus veto, qui Graecis e as nontam videtur oeim avem illam aquaticam denotasse, dequa nunc agimus, quam Dicum Martium tundentem eccavantengarbores Anglis specht. Delgis Spicht. Gallis espic di diture. victe locsi etus mot. in bellecanus. diquis seameram intra it aut annonam dedent periculum au perte glorator. Gloistnde x apud dognant Mume in vita sectn e legationib sedque videtur. quasi schaio. Hal,. decivavetim ex ad Anglicae Gallic nem accedente, actorum despe aria compinus Germanis do Belgis schorr. atoonem, od vatunz - - obstup morss node autu, regen loga hoore Muncra pladaloria populo dea siia prig calanaem veven iatulit ulum potad puropastelit veras am quibo ullua recte pbe tum su vastitelem gene egus editi Mentur non unus mem e aut tocenis ob eronement nen iintla ferpea vel meu eu ede (2B osincaviB rcitia n fareril di primum, quasi a eosautre oant ident siter fndie ooo pocanse cu adesque cligt pssen dubanten Eac perita saed in plrtae ipaers albunt aibes ud magistralibu samprivalis ars exrsmen pesit perdesim singles per equsqu an com soneedit par l i calitibus pt