# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0841 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0841?run=74 # Title: Handschriftenbestand Ms (shelfmark Ms IV, 471 : M-S) # Folio 327r, page id DE-611-HS-4280474:0841 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-4280474&page=841 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-4280474/jpgs/default/00000841.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 114 lines, status machine # Lines: 114 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sitem sirulso sivire anambicam a verdo ana Xeribe, litere, erabum et Htise sola botu axarve, benida medicinat Colitue apud gudes damon Eoesa dipos, id est quotopes, Allenaens. Forte Z(5 legendum, ut sit qui sea Nam sirap, vinum significat honqua Agrorum circa Tripoeim. Medici potiones quasdam mulsis vel sacs ratas syrupos appellant. Graci recentiores serapia: quorum quaedam etiam in deum (forte serapim rer s admonentem, praesessim agrotos intemplo eam ob causam dormientes) auctorem reseruntur. Gesner. l. 62. (.Ha. Enceltu so: D Sitten si Sueux. Vita D. Andrea de Galerannis n. 4 ubi erant ampulcae, quibus vir sanctus scirupos de densi geperis deferebat infirmis. Trebei noti die omtrecaesea. Medicas herbarum decortion la vox italis generice significat. Specialicis antem pargundis hchot valim E. Lio. mudeata deofM us stimde ibus en ca. erd a et dat mandie timuae so nstose Hon do. Heluet dicunt dec sott i eta pper seribuil Willeran. p. 40. then sicto morem consuetudinet aneurengn cirm nuuum sidde Romani tunc serunt novam consuctudines. Oter. 1V 35, 40. atha unas situ thanne sicit ibi consuetado tun etat Gloss cips. sidin motis. Gloss.c. 6. visa sirope shen pro detu e aes vorealleid sigt a Gall siet, fal. sedet. Lvntil. I. X1 c. uit Anst. trat. Nam ita et sedet melius toga et continetur. Plinius in panegur. Tum atunde expes tus esses, quam bene humeris tuis sederet im petium. Oida Roman in tistio Ordine upos cribum ino anti quis tatisema. Graecaene an Barbarae a quis diperita Menu eoit t estcta Arabijo et schorab, potus etae desten radiix se herede bitere, potane a fest ari doee sereo cerpan is triala. Die qxatu srgm xaropas uloce medicinia loss. c 10. situ, unisa ritu. Reto sitiu fiennoreriena Si in eod more solito. iano Se mologia possint ex cogitari Rytam. de S. Annone, 21. ein Duringen du dirsiddia huringis tuncmi tisetat. et 26; Romere a situ Ed oldon 1 pt, sitte ar perselto desebe site et fit Pax. stdean inde essedur gemus gallipi vehiculi ods rin sas Et an ab essedum chaiset im fostaes 2. doeu cest nestrum v. essedum in Cangio . Credo artiq de Mista our tis. qualiter Misa velebrat: Willer 24 cnsa under sinemo scada sedi fab ejt cmbra p. 16. thother Kuninu gesat cum rexaccabun componunt vestimenta ajus dene sede p. onthienu sittent in themo herstabte Lac nuno sedentinten aosie hier edete tus sat ident bi then ichon nan aron as den divitibus ag Nullus interim tun in obs. ad Maler. N. 62. bito ananit quin siden autum sit exiEcir sedere mutato n. pirita aspere in oest mulationis preciina exempla attutimus ad paginam eb in vede salo fuscs h e ae v L. sedese. Graec. Edpae auyus capor qua seerus. Scrcndum autem (Slavoi eondem esse quon Ternanim liorqua dirimin veniden. Mec distera abis winda cauta gornandee, quifedes um describens ista sabneds: Herem no dicet nanc pes varias grmiticuet hoca pontenqu prinipaliter in sclaviim et Antes nemrina armatas vocarrent sectu. ut. ki m et venedos infarerant. Caterun vari extitere sclavoriou populi. ea nomencsationem repeto: abe umti tan Heturgedis 1. 1. c. 1. et sep. habet in cunde appendem nostra. Hoctn. receleodum esat, capoli m. temporibrus praecipiete selava ctar entirum extitit, glvriases vel jactabundos sonare Vixegnia Phodrnu nuli fidem gecerit quie receptium Graecvum corsupta prononciatione sclavos eosdem esse putat, qui erudit sant RdErta, in XloES. Etse es Bohemicum Cklapi et Polonicum Cklopi eo propemoduri altudunt, tans tamen eodem pline sigirificato. Hroque n. servilis conditionis hominem vecriunt. As haut scio, un non inde manacit, quod multarum alianem nationum linguis sodie mancipia sclavi dicuntur, gossem a casitus Rravorum adversi, sive in intelligendi, qui in Germarca consedere, seu unde sclavonia indigitata. Eos enim propsie appellamus ddorbate voce terminatione a ita anuta, ut poteri suo idiomate polati, polacir, et Mosuente in qpracis pazinata usussant eut renidees, ila quoque hancsuarca li gratiam peacidigu, ondi pellaciam suspicat designatam doce desum la abantiquodoquod Ridere, subcidere denotabat. Itul enim (quam tum meminis nondum semihiobtulent. An gloscuronicio trancichioe monundentis, habui setamen patres nostros tale alcquod verbum eoin el Angeicum smile. Palgica quoque muy conps Tenoeeons nenon Danicum imilors adsubridet quae singularem videntur affinitatem haberecum Hleschianis ign, quov etsoua, provio aonasi ptopesit cumquadam beandae voris ruptione leniter remidere. At ipsa sortasse sdi praesciob originemtrarenter minixos, blandus. placidus. Obiter quoque videqua linimusim simi