# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-613556:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-613556:0007?run=74
# Title: LBr. 722 · Pfaff
# Folio 4r, page id DE-611-HS-613556:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-613556&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-613556/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

jum
itaque hac in re libi et tuivis aequo
judici a messatis factum puto. Vensia
jam ad ea quae in articulos equente decimo
septimo mini objcere vleras
itaque hac in re lisgi et cuivis aequo
judici a mesatis factum puto.  post lua
ieo quost istas quatuor notutiones luas, ad
quas quas respondi progrederis deinde ad alium
locum litri mei. paulo ante scilicit d. 18. p. 26
dixeram. Tretheologos Angustanae
confessiones c ((ad explicandum
Scilicet rucharistiae mysterium) non provocare
ad ubiquitatem corporis Chiisto. Tu subjicis p. 467
hoc tamen omnes fere faciunt. gnose  e quaeso
nen ha professime e licet haud thcologus
hac in re tibi me oppono Frimum scis  eos qui Omnipraesentiam
scatuunt, eos qui omnipraesentiam statuuat ex nostris.
num no velle sibi in patari ubiquitattem
ignosce quaeso, si oppositioni tuae non prorsus defero
Etsi enim haud sim professione medogs haec tamen  pene
a paero tractavi, et saepe cum releberrimis Theologis
etiam nostrs de his rebus contulu. pramum ferim constat nostros
si eactio non probare nolle sibi hitribui ubiquitatem, nec eam certe
denee ede et malto minus talem aldiquitatem quie ferent abi ferent abiquitatem quae
omnem praetentiam naturalem plane olleret; quam ego inprimis repaehe
quam adversarii objiciebant, quae te plane
tille  deinde, quae naturam corporis prane tolleret, quam
ion rejicier ilis ab iis merito reivi dende daxi
Carn
sape secundo sae
itaque de omnipraesentiam carnis snisti pt multi nostiorum
ceinde paepssime contenti sunt utta contenti sunt
non dico eos rec itaque omnipro extiam
docent, ubiquitatem nunquam. 
otio Testio heologi Helmestadienses
iis oprovrcoi qui diserte sese dogmati
omgipraesentiae carnis (histi opposuere in non sunt nullo
in Constat non primum selixtum sese hic
jam Tilemannum
 opposuisse ere a fundatione
tarranti vulgari  novi
Heshusiam et caniellem, totmannum +
noluisse non debere
nostri
et in sacramento quanto et ubi vult sive in sacramento,
siut dicatur Cristum esse praesentem,  Ecclesia
quando et ubi ouft.
et Rinterenses aliique
hoc dogma,
Ealesiae obtrudia itaque doctrina hac pro ententrm
Academiae jaliae docu
alesiae nostrae haberi non debet, etsi plerius eo inclinent
to moneam) nisi allor
Quod mallem non facerent,  e torbi Nam (ut hoc qua Christiano ignotum
quantum apparet novum est, et autiquitati aeteroque oibi ignotum,
novum,
natione
atque adeo nihil minus quam catholicum.
loterari oset sed etticoltrabile etsi
etsi toterati posse arbitrer, ut alia quaedam digmatu neolagiorum
privata quale olim Tubingensim fait +Exi YES
omnipiae sentian docent, non ideo ad eam prrvocant vel recurrunt, tanquam inde dependeat
TA AquabEcos quaeto aequinto. Etiam alli qui
cum agitur de sacram entim Etra Eacharistiae
Agnoscunt enim peculiarem esse praeentiam sacramentalem
Corporis et sanguinis domini longe ab illa praesentia diversam, qua extra sacramentum adest
petam asi ata a atie ses priut
sive in
boEcclesia