# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0026
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0026?run=74
# Title: LBr. 465 · Kestner, H.E.
# Folio 13v, page id DE-611-HS-854978:0026
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-854978&page=26
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-854978/jpgs/default/00000026.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Antor ait:
P. 1817. Hoeminae vi constitutionis philippinae
ad successionem admissae, sed de hoc intelligendum
deficientibus omniens masculis. Quaeritur quae
ilus constitutio an philippi Regis Romanorum. Videtur
esse quod apud Butsens P. 59. Mobationum.
ubi: roles sicul justum est in legitimam parentum
succedet harreditatem. videtur nihil novi constitui.
jura suntetiam Ministenales et livitates
D: 18. Renuutcalio Remici Hassiaci
prorsus spspecta, et, citia imporitoris confirma
fiarem facta sesoldus distinguit interlibros
tempore rennutationis jam existentes quibus
praejudicari possit et nondum dratos quibus possit
utstuta noster non atruittit, quia jus habeant
ex provisione segis. Citat pregrin. conf. 1. Tom. 4
p 32. Grot lib. 2. c. 7. f. 26. Adde quod
tempore dictae renuntiationis otto 1. Hemici
filius) am fuerit natus Haec autor. sed
ego pnalim Besoldi sententiam tueri nisi t
diserte  statutum sit lege, ut renuntiatio fieri
non possit
1. 19. Mraescriptio juris civilis com–
mentum pro utilitate publica introductum
inter summos principes locum non tenet.
Haec autor, sed  nec Hassi aut Brabantimi
sunt soluti legibus  imperus, necadmiffunt
et utrum praescriptio temporalis sit juris geatium
altior quaestro est
quod hostrum est non
hausfertur in alium, nisi per nostram aut superiorit
dispositionem. Inquit autor. sed ptures aliae sunt causae
inter alias quoed bello nobis ademtum est, fitvcapientis
greges puncipes, etc. nullum inquil agnoscunt superiorem
nisi gladium. Ha Hac sententia  non per omnia admittitur
custerior est scignlis ipsa Gentium societas. Interdum multu
potentatos in unum locere e imperium, non selvo pure
absolito, salvo licet suprenatu. Ration quod tempus
non ad rem, neque
per se nihil operetur bonaest, seu
enim solores tempore deduatur. Grotius et alii ex eo
depivan, sit finis ritium, nesiaut immortales. Recte
Autor in responsiones 2t agnoscit praescri.
ptionem immemorialem legibus natura 
convenire, sed recte negal initia initii me-
f.32 rect refutatur praesumta domini
moriam non haberi
derelictio. Sed non bene arrumentatur negal
ex praescmntanibus et conjecturis sumi, plucita
juis naturae. sed praemutiones adhibentur ion ad jus
sed ad factum definiendum
Aer (. 23. Rerussio sit, umquis facto, cumquis
nn repellit, quem tulo repellere, potest, cum vim non parat
quando potest. Si cum a dent lintat. o
Conrings. cap. 19 definibus cmp. 9. Wocclor disside
praescuitione inter gentes