# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0072
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0072?run=74
# Title: LBr. 465 · Kestner, H.E.
# Folio 36v, page id DE-611-HS-854978:0072
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-854978&page=72
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-854978/jpgs/default/00000072.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

itaque vides quantum intersit inter virtutem introducendam et
introductam. Tertio instantiam habes in ipsa  virtute institiae
saltem pactus
particularis. Ad hujus regibus cogi homines solere non negabis. Et
tamen spente eos obibit, qui virtutem ipsam assecutus erit. idem ergo
puta de caeteris virtutibus. Si quis a pueritia jussu parentum asquescat largi-
tati in egenos iet liberalis. Quod si virtute liberalitatis cabeat, aliquando tamen
ad actus liberalitati conformes autoritate publica adigetur. Si quaeres
quid in usu kominum versetur, legibusque  imperetur, variatum
stlnar
et jodiciis
invenies. Partani Atheniensibus severiores erant, Censores Romani mimad
versiones suas ultra leges extendebant, apud Christianos non pauca prohi-
Regulis ordinum religiosorum
arctius astringuuntur obligationes, quia v facilius ad executionem
apud letu
deducuntur. Sed quae sapientissimus regislator impera  est eumia
 recta ratione intelligi potest, ea omnia jure latum
n condicentur aulanquan dubersoum gedrure obcigationeite quoniam
Sapiltissumi deie im pecia coanes certihmener tab natuae centen
natre cdteent, seu jure dei per naturalem rationem imperantis
cntinentur. Nam sapientia cum ponitate conjuncta ef, ut nullum praeceptum
effisit
laudabile voluntatem ejus fugiat. et eadem sapientia potentiae sociata
id obtuet efficit, ut omnes intelligere debeant sua interese praeceptis esus
obedientiam praestari. Quod vero Humani degislatores divina
praecepta non, assequuntur, an ideo juns obligatio cessabit
per omnia
Miror etiam quod objicis, neminem scire an Titius Hypocrita sit
quid hoc ad quaestionem nostram2a
 id tantum gsra
quatiputas quod in aperto est? Quis scit an litius perjurus sit, au ideo justita per jurco
occulto non violatur.. Quid sciant homines aut nesciant ad facti quae
itaque ut inter nos finiatur controversia,
putem necesse esse ut mentem huam melius intelligam. 
stionem pertinet non juris.
An fortasse jus naturae tam restricte accipis, ut apud eos etiam
valeat, qui existentiam divinam non admittunt.  id in
suo arbitrio est modo simul admoneatur, hoc jus naturae esse multo
imperfectius, et pesse aliud plenius  superesse, quod hominum
officia  erga deum quoque et quae uinc nascientur, erga se aliosque
e Gallorum ego scio juristrudentiam, non minus pomana tutricatam
esse. Anglorum etiam magis obnoxiam injuriae. Apud nos eo fit incertior,
contineat
quo magis quisque prolubidine a Regibus recedit zmendari tamen Leges, et
controversias novis Legibus decidi e refuerit. Fateor jaris naturae aequitatisque
tundamenta paucis pagellis comprehendi posse sed video inter eas hodre
si milibusque
rectibus