# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0102
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0102?run=74
# Title: LBr. 465 · Kestner, H.E.
# Folio 51v, page id DE-611-HS-854978:0102
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 52r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-854978&page=102
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-854978/jpgs/default/00000102.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Certio obsero, q ad 5. XI. quos Zosimus
et Procopius, homines Graeci et rerum occidentis
parum periti, vocant Armorichos, vel Albo Arborichos
et Francis vicinds faciunt, nullos alios esse quam
Aremoricos, id est populos Galliae, mari vicinos e
Oceano vicinos. de quibus claudianus:
Tunc et Apemoricus piratam saxonatractus
sperabat, cui pelle salum sulcare Britamnum
latius accepto, caeteros quoque Gallia habitatores nondum a Wdisigothis, et Zurgendiomibus subactos
fudus.
Nempe qui postea Nenstrii sunt appellati,
quanquam Nomne
inepte autem Aremorici adjngu adjacentes
a procopio creduntur. Thuringis; cum interject
fuerint Rheni accolae Franci et Allemanni.
Burgundionio quoque et Thuringos Allemanni
disterminabant. Sed procopius non nisi confusissimas
de rebus Occidentis notiones habuit, quod etiam
in Tomo 1. operis mei scriptorum Brunsuicensia
illustrantium annotavi, et illustri exemplo ostendi
confusae cum Britamna Hiberniae. Idaque non est
cur putemus Brabantinos prae aliis Galliae
populis Aroricos dictos, aut Brabantiam
oitam ab Arbric. beant: cum Arborichi nusquam
fuerint nisi in errantis procopii opinione.
quarto ad F S. XIV. Regnum
Anstrasia, et regnum Lotharii seu otharingiae
multum differre, etsi multa commanetiam
annotu
communia habuerint. Nam regnum Germant
Anstrasiae etiam trans Rhenum porrigesatur,
et suevos, Thuringos, Hassos comprehendebat.
sedao sed Regnum Lotharingiae in dextram Rheni
non transivit; ab alia vero parte porrectim
ripam
lotius Regnum vetus Bargundiae complectebatur
quod ab Austrasia semper discretum fuit. Postea
tamen  Maxiona regui Burgundiae pars a
et regno Lotharingico avulse est, solque superioris
inferiorisque Lothariagiae regiones superfuere, quae
olim sub Anstrasia continebantur.
Quod ais p. XV. tam superioris, quam
9
infertoris Lotharingiae duces ab una eademque
stirpe comitum Lovamiensium descendere
poessiffe de scendere. de Superiories Lotharingiae
concederetur (quod tamen non satis certum est) quos memoras Ricuinum, Ottorem et Friderium
Ducibus non dixerim. Etsi enim verum sit
Obtonem Ricuini filium, et Fridericum filium
Otonis fuisse, et ex ea stirpe descendisse; constati tamen
ducatum superiopis Lotharingiae seu Mosellanum
ad aliam, nempe Comitum Alsatiae familiam postea
pervenisseus et in ea mansisse
+adjacere
(hoc loco designent.