# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0103
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0103?run=74
# Title: LBr. 465 · Kestner, H.E.
# Folio 52r, page id DE-611-HS-854978:0103
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 51v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-854978&page=103
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-854978/jpgs/default/00000103.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

exto ad 5. XVII. dubitari posset
an Brabantinim fuerint Salici, quia Ripuarii potius
fuere, qui salicis opponebantur. Hiac duplex
habetur vetus Fruncorum Lex. puto
tamen salicos interdum, tam late acceptos
ut Ripuarios comprehenderent. Casuum
Glichberus in quibusdam Codicibus legitur
Glurberqus, i est id est Luzenburg. An
grabantini, et Lizeaburgenses principes
ejusdem originis dubito
ue
XXI
Septimo Balduinum quemcitas 3. Z puto
esse Bal duinum de Avennis
octavo Comitatus Fruncorum tem
cabiles fuisse, non apparet. Interim tame n
ante Carolum
nec prorsus haereditari erant successorii erant
Nono: puto Besoldum (s. XXVI.) non
prorsus male distinxisse inter liberos natos et
nascituros. Et si parnia Reges et principes
non possent derogari jure liberorum futurorum
per renuntiationes, nulla pacis aut foederum
instrumenta posteros obligarent. Secus tamen
res habet in fendis, ubi dici potest consensum
domini requiri. Et cavendum est ne Gallis contra
domum Anstriacam arma, invalida quidem, sed
tamen odiosa suppeditemus.
decino quod habetur ,. XXVIII.
Reges et principes nullum agnoscere
superiorem nisi deum et gladium non
ausim simpliciter de principibus imperii
pl
nonconcesserim aut
Undecimo ad P. XXIX diperi nec Hispanos
affirmare
regnum Navarrae,  venetos ditiones imperii quas tenent,
an
aperpatas usucepisse.
In praescriptione in D uodecimo ad S. XXX I.
praescriptioni immemioriali vitium primi possessoris
opponi posse non puto. Quia ot rebus longo
temporis tractu obscuratis credibile est non constat
definiri  nequit utrum vitium sit purgatum
Tertio decimo ad 5. XXXII. dubito an
admittit possit argumentum negativum a
praescriptione longissimi temporis ad praescriptionem
immemorialen; ut ubi illa cessat, etiam haec cessetre videatur
Cum illa ex jure civili, haec ex jure naturae descendat.
decimo quarto, ad s. XXXIII quod qui
Non plane est ad mentem  jurisconsulti Romani, hoc tantum dicenis: l. quitacet 142. de R. jur.
sciens et praesens tacet, videtur consentire; non
dau
consentit sed tamen verum est eum non negare Quo pertinet etiam c. 1s qui tacet 44 de R.) in se
s imaniaqui aiti qui tame tacet, non quidem fatetur,
imo sunt quibus tacens videtur dissentire, quod ex
circumstartiis dijudicandum est.
Regula vulgaris multas exceptiones et ins in primis
apud principes, ob rerum magnitudinem, cautionisque
politicae necessitatem, minime vim habet; ut quis de retius qude jura sua statim proferre debere judicetur,
magnis loqui deberi jedicet, ubi videtur commode posse. quam multae
enim causae esse possunt, cur aliqua movere consultum
non sit. Quam facile (arvlo V. erat philippo Magnienimo
renuntiationem extorquere, si juvis Hassiaci in mentem venisset, atrem seve
itar multa intedium sibut sernturi dorec atita. di potu
sexto
sopitam sisctarmperator.