# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855328:0035 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855328:0035?run=74 # Title: LBr. 483 · Knorn, Chr.Fr. # Folio 18r, page id DE-611-HS-855328:0035 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-855328&page=35 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-855328/jpgs/default/00000035.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine # Lines: 56 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ad dn porrium superiatendentem Geperat incalus Gruvenhagi et consiliatum cini Electoris Eeclesiasticu n vir Max. Reverem e et pro empline fautor Houoratissime transmittendi benevolentia ago aga pruatran smisso ee(gratias, etsi culpa Wa n sescunthu male eos qui qpnor qui inserat ida smatri optuor, pharmor copotae male munienti vachemuti si Heugerint quaa perferri fracto vitio effluxerint quae perferi debebunt Du Hutmanno mim objectiones recto Cum Dn. Hutmannus mihi magis consilio et aus etiam ulla alia se avereae quam objectionibus egere videtur. Htac Nihi enim salutartia mrnentibus ietemperant de sct doline vonsisse a p s i sud e ut dimgeres a coeptes nordioss sondectore eencisediquaden abonceres ot coeptnid quam argumenta oppomuisse scis me in huperis non anglimenta, ejus scriptis opposlisse tud unim ver n dictor non sed potius utainvidiosis coeptis sonderdo abduceres optass satis inemmerim et quod illi objicias etsi dictorum non satis memtuerim. Et quid illi objicias qui non satis qui non exponit sua sed promittit; nisi forte aliquod ultra prodiomum sedit inihi nonbisum. qua superieri estate Prodromus certe, (quem fugiente oculo percurreram communicante amico) aihil adnihil habere videbatur quod doceret, multa quae offenderent. Quae de justilicati Do Controversia de justificatione et connexis quae inter Romanam et nostram et operum meries partem committere visa est, nunc intelli- gentibus prope composita habetur. ut sera sint ejus auxilia. Alia sunt quae magis urgen