# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855382:0146 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855382:0146?run=74 # Title: LBr. 486 · Koch, C.D. # Folio 67v, page id DE-611-HS-855382:0146 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 68r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-855382&page=146 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-855382/jpgs/default/00000146.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. peritas in iis quae am expertas est pofissimum consistit, quod Experts plas habet frducis, quam is qui praecepta tantum tenel, si non et rationes sot plerumque sit intolligat, deinde experto. praeterea experto peritoq prontius et quasi sponte occurrits ea que novit quid sit agendum imaginatione priora repraesentante sed qui praecenta habensi conclusiones non ponte cum aut similia insiantur, sed ratiorinabione d meditatione, debeant tudagari Ut adeo in his peritus similis sit ei qui abulam qythagoricam memoria tenens pronte computat, doctus vero illi qui digitis computando sculu loce Deniqerete usropativa est periti, quod multas hadept obsero atr octus praectat perito. Nam es quae hondum in artis praece u eutam L arue a et contra, ut doctas valeat ingenio et vi ratiocinandi. Hinc serpe fit ut in bello invenis, dux sdrcta egressut, rectius judicet, quam alii senes. Maeferea sciendum est in libris et praeceptis artis alicujus jam bene excultae; multas reperiri observationes innumerabiles, a multorum collectas expecientia, quas upus aliquis propria tantum vitens experientia habere non potest. Unde menito medici dodi idems prudentes Empiricis praeferun ingenio si et tur, si eos catas etiamsi imperiti uo Empiricis praeferuntur praeterquam in jis casibus, in quibus Emporibus pentiam eto bo multa usu est assecutus. Postremo non satis proprie dictum ab Aristotele puto si Medico lanari socratem, sed hominem non nisi casu. Est enim socrates homo perses non per accidens neque casu. Id volunt hsocratem sanari non tamqua hoino, est, sed quatalis homo. nisi voluit etiam betiar quod estiam ibidem habet Aristoteles Aitifices habere eodem morbus laborantes, a medico sptarisio caussas exploratas non semper est verum. Certe in Medicina magna pars observationum tulis est quibus ars rititur talis est, ut cause sufficienter redditae nondum habeantur. Et ars. est systema ordinatum praeceptorum quae vera esse ive si non ratione certe otfrco ex perientia didicimus itaque etam qui tale systema habet, docere potest, utsi causarum cogni tione sit destitutus nit lapitis secundi, dicit versio: primum sapieatem putamus cientiam quantam possit quisquam maxinam rerum omnium feritiam habentem non utentem singularium rerum xperientia apparet sed cur Aristoteles a sapiente excludat peritiam non itaque hac potius mens ippus videtur, sapientiam res scipe res ita scipe, ut de iis etiam ante experientiam singularium jjudicare, et ita praevidere possit, quae alii peculo centamentis et periculis discere coguatur. Itaque loco ponerem verborum; non utentem singalarium rerum peritia et amsi non sit per singularia expertus Ibide in non satis firmiter ratiocinatur Aristoteles cum ut ostendat, sapientiam circa difficiliora versari ait universalia magis diffieilia esse. Id quidem verum est in iis quae iptosteriori Soepe (quoties prcapta scilicet non h ut loquantur interminis isdem hunc casum habent)