# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855606:0202 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855606:0202?run=74 # Title: LBr. 517 · LaCroze # Folio 101v, page id DE-611-HS-855606:0202 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 102r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-855606&page=202 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-855606/jpgs/default/00000202.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 23 lines, status machine # Lines: 23 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. terea Ecclesiastico- Politicam Armenicam affectam habeo, ex optimis monumentis Armenicis editis Manuscriptio, non nullaque miscellanei argumenti quae ad antiquitateo illius gentio illustrandas attinent. Haec vero minime collegi e elaboravi quo typis ederentur: quis enim haram rerum edendarum sumtuo suppeditaret. De migrationibus gentium Septentrionalium, argumento pulcher- rimo e difficillimo, saepe multum cum Illustri Leibnizio, cuius nomen & memoriam nunquam colere desinam, confabulatus sum. Jam mihi videor quaedam probabilibus conjecturis eruisse, in quae accuratius si quid olim otii fuerit inquirere conabon. Saxonas adventitios esse suopicor, et in Germaniam e Thracia, aut e regionibuo Geterum post Saciti aetatem irrupisse. Nec desunt argumenta quaedam probabilia quibus id apseram. Sempus etiam irruptionis Benedorum in has regiones in scriptore quodam Graeco me de prehendisse arbitron; hacc vero non sunt ita comparata ut lucem publicam, nisi aliunde fulciantur, sustinere posoint. De gente Lithuanorum, quam cum michovio eandem esse puto cum Livonica _ Prutenica, miras etiam conjecturas habeo. Hlabet certe miram affinitatem illa gens cum Armoricis popula: ribus meis: conveniunt mores quidam, nomina multa, in quibuo ipsum gentio nomen. Sed haec Dissertationibus integrio, non brevi epistola pertractanda epent. Nulla vero re tam destitu quam otio; praeterquam quod hoc incommodi habet varietao studio: