# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855794:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855794:0011?run=74 # Title: LBr. 544 · Leibniz, J.Fr. # Folio 6r, page id DE-611-HS-855794:0011 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-855794&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-855794/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine # Lines: 27 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. rater carissime facile mihi persuadeo, quod et exu Freislebii audi literis, le mirari, cur rontionem tamdiu distulerim. Sed non sine causa ut factum, ap. quia ad binas vel ternas, quas ad Smalcium et Panentem ejus dedi- nihil responti acceri. Tandem v. ipse accedit indicans, se fidem suam intenta alii dedisser up. D. Resen, num Prefecto et Consiliario Schonburgito Hartensteinensis linect. Quare pudet, tantum meum illi deserviendi studium et tanto etm cum applausa atque infinita gra tianum actione a tatre et filio acceptum, ab eo dejusum fuisse. (quol litenis manu ejus scriptis facile docere possum. Ast haud me, sed seiptum decepit. Utinam v. nunquam ejus meque tionem fecissem. Fidem n. meam, quantur in eo est; ferit valilate Post Pinckerum Consulem, 5 tuc Tucol. et dactor. Thouu Meierum, sed et pratenita septimana Magnif. Acad. Rectorem, Du D. schilter Affinem amisimius. Res proh dolor. ominosa. Doleo vices latriae, Eutae et Arademriae. F. 3. Parchat. Exequia celebrabunt opsleniana sine sua presentia vix censeo transigi posse, quam prapediem eropto aninitus. Nescio n. quando et me degi et feneu depontanum Frcislebiz qui tu vel solus de his oibus rationem aliquam reddene valet,) Deus ex hoc statione avoca tunus sit. Turus me et pertinax aliquot septimanas pres sit cathaurus, qui demeue tui non in mort degeneravit, vix ac ne vix quidem digna Gratia ex eodem eluctatus. Nlihil itaque aliud quam beatam et hitee impirnissimis et foetidis simis nunidi fecibus analysiu exopto. Paratus ta etm insemere Deo diutius, si benignissima Ejus volantati ita visum fuent, ad odum imprinus discipulorus et libenor.