# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855892:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855892:0042?run=74 # Title: LBr. 556 · Levesius # Folio 21v, page id DE-611-HS-855892:0042 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-855892&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-855892/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine # Lines: 61 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. pouit, qui nouit unuro, quod etian illic effertus sucrificium christianorum. pos itaque Mastyres nostros nec divinis Lonoribus, nec teumanis criminibus colt mus sicut illi colunt deos sues: pagsunes Intelligit. L. 22. Obid. C 10. Mos enire Mactoribus nostris non templu sieat diis, sed perorius sicut homiribus mortuis, quorum upsud deum uivunt qpiritus, sabricarius, necibienqi mus attaria, quibus sacrisicemus Mastyvisus, sed uni deo et Martorum et nostro. ad quod sacrificiure sicut homines dec, qui mundum in ejus confessione vicesunt suo loco et ordine nominantur. ipsum vero sacoiticium corpus est choisti; e uod non Emphasin catholicae fidei jor illis Geibis Nos Etague. nos enim. percipiet doni offortur ipsis, quia hoc sunt et insi natiotua qoadentissira ab Auge scripturainn cultore fraditionisqeud cahio Lica custode Religiosithimo doctissimo que appositaro ubi et nostra fides et postes risus tun sreuifor fan etficaciter expairitus a nullo catholivo, inistis contrudictus fuit, yuin zero bnivessalem habuit consensuro et laudem uel niuus nel pcortus quando hinesunt docueeant que sanchi patres; sic clavis. Sine Domine Euclesia retinet honorero Mastyram honorem sanctorum homis nuo dei; absit ut supestione facrisega illis offearuus sacrificia qui ornaries menotias ipsorum nel corporum vel nominuro non illis offeirius savitiuum quod nobis est ipsum corpus christi realites oblaturo docens nos quod ipsius corpus in sunchis Mybticum ipsi corpori christi non debeat praepone facrilege sed conforna consequeat et ergo seiptos offesunt Deo in sacrificium cure christo capite secundua nos, qui prohibent sibi defcire sacrificia quae opnonimus innero riis ipsorum ornarenta sunt non sacrificia; templa altasia, sacra quae dieuus insorum nomine sunt in mencorias non intenpla nel altaria ipsis diculand Dedicata vel consucrata foli Deo uni nivo et veso et trino dicuta, dedicata, consecrata; meroria illa nos iuvant ut proinsis veris mecitis sed donatis sed divinis a gratia chrissi Juspiratis et consumnatis speideo gralias agarus quus et in ipsis tanclis hominibus dei nos recepimus, ut inde adhortemur ad insorun secietatem in fide christiana operant e pes charitatem qui nolumus sociuri ipsis in visione deixit lindo et insos oronus sed suo loco et ordine nominandos. quem locum ques ordinem breuissira oratio farulion simagne ordinis cujus profiteor conversionero et praedicationero paucis ex pondi fribue quae surus, donine, omnes sanetostues ingiter prorobis orare: et ces elen Tec ignas ji non paut quasud nos sacrileye convincuntus orase qui erant eates ercaudise dignens perchristum dominum nostrum hanctos in fide Eulesia qua nostrum orandi moduro pespetuo tenet inclissis in officiis, in dedicationibus, in conseceationibus sacrificii, sacidotum A arium, culssivruoo, virginuro: erc otu ignaci illi si non sgnaui in mido pla non parur grpeudent es nobis obivita sunt ab aliquo hacAug? ues bo in issis Libris de civitate du c.9. L. 10; in quo segitur. multa derique de cultu divino- rescunt Eccresiae. Dsui pata sunt, qua honoribus detorrentur humanis, sive hurilitato nima, sine adulatione pestitera; ita fariee ut quibus ea deserientus horisnes haberent ut, qui dicuntus colendi, cenesandi, si auter vis muetum additur, et adorandi: cuis uro Sacrificandum censuit pisi vi, quem deum aut scivit, aut metavit, ant sinoet din Prypiudenter, curi hie deturrenentur de cultu divino bsus pata honorisus de- Sata hurraris; talia non sunt qua deseruntur wel sociatis cum christoincalo vel coniuactis instrusentis viuis olinistris scilicet curo principodites Ayente sacerdote mico christo domino heeu non ns urpantne honors diin iedduatisque caristo qui est deus benedictus insaecula cet cegnans intont- fis, uel movens in pontificio, divina sanctitus colitur iaillis, dininadse ricordia venoratur in istis qui habeat ministerium Alis vievrdia etristi applicatae in petro; sicut illi esciscitiur actuale seryies et pasfute jn deadi deur ipsuriqne diligendi et isti et illi ere donis insins choisti, quibus nonnulli enissis abutuntur nullus vero exillis abali petest. Perun CCurissime domine, ut rom istare disucidero quo congruitodo Cun tanto talique viro, en quy: ciusdem Libri C. 1? persoluaro totus est Augus in deronstrando quod unieo uesbo grace dicto cultus dei proprie specificatur et determinatur; Lutine voro nonnisi duobus saltiem distingui fro e