# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855892:0062 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-855892:0062?run=74 # Title: LBr. 556 · Levesius # Folio 31v, page id DE-611-HS-855892:0062 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 32r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-855892&page=62 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-855892/jpgs/default/00000062.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine # Lines: 62 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Nectariea has mihi stid concedere praescriptionume nestranus exteauationem, quam fui non tu, eragerant; cum pririo hoc arnumen Fariure pleaissirie sreuissimegne esccludens veritatis omnes, et vnitutrs a christo sundatarum t firratarum aduessasios gitulis gaudeat Aati quitati, cossensionis patrum, et pes petuitatis in Eclepa des viui arcente a suis disputationisus en divinis scripturis illos de quisus intestulliano dicuat. ita non clristiani, nullum zus capiunt clristianarum ditterusum ad quos meritó dicendun est, qui estis. quando, et unde Beniste? quid in rieo agitrs non meil quo denique placiion Jus e sisuam meum cadis. qua licentia valentine sontes meos transvertis? qua potestate Apelles Tirites meos conmones? neu est posessio; quod hic cat eri ad 3oluntat en vestran, prius dixesat ecectio nem seminatis et pascitis qea est possesio, olin possidee, poior qos sideo habeo origines firnas, ab irsis auttoribus, quorum suitres, ego sum haeres A ostolorur; sieut cauerunt testamento suo, sient sidei cormisenat, sicut odiusauerunt, ita tereo. nos certe erthesed auerunt senper, et addicarunt us extraneos innimicos. ut pote qui dixesattantea; Christiani esse non pos- sunt, non a christo habendo quod de sua elutione sectati haereticorur namna quas que haereses, quibus nulla constantia de conscientia competit ad des eaden Coranorue lerenten a petro ordinatum constitutum et postolici ceminis producemr confingant admissunt. ea vero sententia manebit prius dixesant aduersusrosteriores dan sibi veritaten hinc iterun ad, catholicos solun competese ceriptroas iaho Antegro volumine viadicare detbent qatres esc docendo, filii estdiscendon et L. p contra Gaustun hc pertotos duos priros libros contra zulianuo, hoc qre vors theoloyus ia oratioabus potinicis, hor leincentius cirineasis in connonitoris auseu hoc breuises postriue omnes ita ut etiaro post testublianum tertulliani nobis haec uore nostra esse deb eots acillime hoc probatur A, ostolicarum, et kaereticasum Ecesiarum recensu, illic Ecilicet praemonstrandan requlan interventionem usi posteritus invenitus Scililet auostue en hnnessa paropeia Ecclesiae christianorum. st esua secundo deconstratur qrae ceriptionum nostrai va sirmitas es Arosto- ficis, irio et ex Euungelicis dognatibas in quibus Lminentia autLoritatis Trbronen omnur canon covo viyet. ja illis eterin aricsine domine institutio chois tiana pradefinitur illa, quam non colun derbo suo expressit sed quaro et spin suo intus in discipulis suis praesentisus et suecessuois pespetuo dovit, ainces Apostolus dicto quod, Licet nos, aut aug elus de caelo Luang elis et vobis pouetes quan quod Luany elisauimus nobis, anathena cit, cient poudinimus, suodit et auat it esur dico si quid hobis Luang elizauerit praeter id quod avepistis anatlera sit Linc et Dominus Apostolorur qoschetarum et omniur caluator qui nes andit me audis qui Lulesian non audierit eit tibi sient Ethaies et pubsicanus; EcLeiam illans scilicet quan unican donum disciptinae passiro patres definiuat cum haec freuis sit disferentia Lulesiae et synayoga quod huc encuy candelabrum Suerit portars Eucen Legis Leyislatoris suurnand nec vider, illa vero spons a sit Lucis mundi nube carnis temperatae particeps ipsius boluatatis, et iisius notitia e tluminata. ubi illa senpei prsaueratura nobis saveu aute scissione eu nuperrimis Lis saeculis, cpud nos meritissine veritatem esse intelligitur. tanden festio dixvo praescointion eor nostraiun zneseprugnabiser cestisudinen in illo tentu Luany elico praepons quo dicitur Zuangeliuar, ab illis tarturo accisie sus voluerit filius reuelare; vel quisfestes suos, qutoypocedicatores quos selegu cuid autem praedicaverint, id est quod illis caristus revetavesit, et hic pousciban cen alites probasi debere nisi pes easden Eulesias, quas ipsi e postos condide ruat ipsi eis pradicando aemiua, quod aiuat, voce quam pei Erristolas postea. si haec ita sunt, constat proinde ominem doctinan, quae cum illis Eulesiit ospostolicit Se praseost 961d. 131 x eochag eta sacula sieut pest ducese sia 261d. C. 21