# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856259:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856259:0004?run=74 # Title: LBr. 561 · Liebknecht # Folio 2v, page id DE-611-HS-856259:0004 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856259&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856259/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. lasum vocare vilit. Prresotiu si corticem facile siculi in lignis aliis separabileu dictas item radicis ad instur arboris ab aquae vil venti fluctibus prostrat in aetem site porrigentes respicimus, asseur oportat, esse vel nemine contradicente fagi eniurdiam viberis (Con-rothbus1 biechm )trunam. Mitto etiam quampri- num si grane non est 1NAE Prai2CVST ExcecCENTIAC frusta non nulla, quando quidem quac delineata here sunt, mittore nequeam; in mea enim postestate non sunt; ast alia aque alegantia: Mitto in super prout debeo reliqua cirea istud Naturae donum notatu non indigna u suma industira obsaenavi et subinde obseno. Nam ineo sum, ut, aquas vi supra dixi, hoc loco trincum ipsem obsaenatas obsonem itemque terras et alia, quibus Su et magil pespicua mediantibus ccetiora forsam, de mitallorum generatione corporunque intra toras istas consaenatione dicre queam. Cetrun quo huc arbor ista venerit modo, indagare, prossut difficila est, nec ciremstantiis onnibus probe pupensus indicatu Aossibilam nisi quis illa aditurio quodam ingenti aeque ac antiquissimo e: euare quac dactiss. pentons in laudatis Miscellencis de (racodillo habut, atque WWa GrRicura EXCECEEN T1A p. 119 de aptiquissimae historiae vestigiis in iprius natura monumentis itemque de Botanica subterranca, mihi gratissima suvunt. Des anim in mundi finc hominum fidei finem pracul dubio intuens, quam quidem Sacris et profanis litteris pre adhibendam Ec voluit, non potest non post sanioris historiae frustranam prceptionem, alia sante pedis iacentia eaque cestisima dita vupornarum itum hominibus olim exhibitura tetimonia dare, et insi- mul instantem vminaesi fincm indicare, quem ipse Deus nobis omnibus felicem asse Cuementissime sinat. Quod rrestat Sumum Numen adsiduis precibus fatigo, ut TE seruet po annos fiticissimos, quo dia pore esse possis magnis rebus gerendis et Muse liberatiores po E excitentur, exornenturque. Vale ac benigne fave PERILCVITRIS atque eXCIE. LENTissini Nominu qui Cmetori obsenatissimo Subiritats ingo 10. Geory. Qrebhnertit Mathenctie H. B. Cr. C171CCX. Scrib. Gicae d. 16 Xbris