# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856259:0026 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856259:0026?run=74 # Title: LBr. 561 · Liebknecht # Folio 2v, page id DE-611-HS-856259:0026 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856259&page=26 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856259/jpgs/default/00000026.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dendum permitterem, quo suum aliis posset eomelius po– bare ingenium. Ego max ipsi suajor sui, ut tale quid e longinquo tentatum ac satis profundum ad ducti meum iam faceret suum. Placuit consilium, nec mihi displicuit mutuum stadium hominis elare docti, licet varia sint, quac quoad menitabilem proti dolor. vitae ac fortuna rationem displicuisse constet, quad anctum vi sequentibus illis Platonis in Thect. exeplicem per aeque tibi L. 13 hand displiceat nempe A5 Co 2pibxorrcorlis aseobonos Tinres Rclndios reos eserax. roxcor sa lis et 9 05oroeos sevorri, ruol ilsa Resior Ver dais aerio, se q2ise Eer Vur vsaers secidit ita in infortumi foveam, adeo prafundiarem pes dies miser terrenu negligens bonum, quem perpetua concitabatur paupertas, ut ne illum mitri sucerrrenti juvare hinceit amplius. ejuare et illum ante apois totius dispotitionem et porfectionem istineque ventilationeu publicam abire ex Academia nostra oportuit, interpositis precibas con- tinuis, ut modo in publicatione prresenti ejus haud gra- natim studium comendarem aliis. Qqod igitur ut mgenur faciam, nullam comodia meo officio hurcqus meditatio magus opportunu ni locum cestimau, quam ut mihisce gllasbrissimae Sacie– tatis Regio ise miscelaneis, quorum e Per Austris Prreses nec nuper collaboratorem gratiosemnita aco id virumque prrestarem. Erit fortassis se meu in vandi studium ac labor, quem poresenti operi adhibui non frustrancus, veteru Mototi 3 gnterea crncta quam adjectis conditionibus, quae se issas dete- gunt ita proposita sunt vtisepasitis tominis jam alibinotis, ex proporitionibus sequentibus pateant.