# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856369:0085 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856369:0085?run=74 # Title: LBr. 571 · Löffler, Fr.S. # Folio 43r, page id DE-611-HS-856369:0085 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856369&page=85 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856369/jpgs/default/00000085.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine # Lines: 27 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Avuncule cum cusa spspiciende Literas obsequi mei testes jum ad SE perscnpseram eaodimebsignatas Xlar. Meyero traditurns, cum itle mihi per famulum ad se accesito ea, qua de meo itinere poa. ceperai exponerit ex litens suis: Quonium vero ammadverti ommia a me persimpta esse quae serre enpribas, notai ils sigiteum detrahem Sed D. Muyero ut TIBI transmitierentur veli qui. Animadoertibaqurdem me nisit. respo disse ad ca aa de loro quo comode suae mihi tradi possent sime cupiebus, sed existimabum me nidil certi constituere de eo posse quoad ignams essem nueo Solus Bel. grum peterem an eum (Par. Chegro eo me confenem. Et quod animus midi ppusaguebat fore ut si din Bremu versurene Micgu discessus meum adventum antevertenet id non sine dolore pencipi cum Grueningam accederem. Eodem n. duc np. Saturni, quo Bre– ma discessi (tamdia n. Brimae ut pmanerem fecenent partim mora enjusdam socii itinia fini quo me ptiusci sine magnis sumtibus non ricebat partim omissio consilium Mhiegus quod nteferente Magero 14 dies Gveningu comovari voluit) eodem ille Grocninga Ainite codamum se confuit mihi que omnum fermi