# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856369:0094 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856369:0094?run=74 # Title: LBr. 571 · Löffler, Fr.S. # Folio 47v, page id DE-611-HS-856369:0094 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 48r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856369&page=94 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856369/jpgs/default/00000094.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine # Lines: 30 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. euare vir summe si forte hucusque non nulla a me omissa vides, quibus volun. tas Sua in me propensissima me exci pi atque ut accet astiman debet. id no lis animo meo, qui Se simper colit atquqe veneratur sid magnitur ini bencficionim e Juorum attribnere, qua cum adhui mares incrementa capit. id tantum mihi relin quire videtur ut interdn nootuque pro sua incolumitate ad Deum preces essanden possim In Academia Helnstadienti, qua uo jussu in patnam reversuo sum spe cum T. Pardio colloquendi. excrdi, quem ad pa– rentes in Westrhalia salutandos se contu tisse perhibebant non tamen intermisi. quoad ibi versatus sum Secologos a Phi et losophios prafentes audire ut etiam in hac academia quidam dortrinu fructus ad me redundar ent. Hala Saxonum ad Thomasium accessi erque huo quod ipsi Tuo nomine tradendum esset significavi, quod non tantum gra 40 animo agnovit sed etiam adjecit sua prolegomina in corpus juris gentrum a se esse perlecta efme omnia approbu focta genem discrepaet.