# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0017 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0017?run=74 # Title: LBr. 587 · Ludolf, H. # Folio 9r, page id DE-611-HS-856498:0017 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856498&page=17 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856498/jpgs/default/00000017.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine # Lines: 61 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. A Monsi Tudolphi conseiller Estat desape purt a finnefort si iuleneyin viennae Austreoe 20 )an. 1659. Gemnia circa Annalum stylum ac Methodui Gandeo conisutiones qualesumque meas a de seciliore reddendo ga Baroniansum morem. Amalium termandcorum consitio. Tibi non displicuisse. ut dicam quod est res est pacret ea res ita enim non antum facilior erit labor, sed et exactior. Nam in Historia vetere omnino testibus norionteas i neitiptor cestes Maieni andicium movet negat est onn. Historico abmisceri non vult. eic est ndpesfere de lirarum essi, et jodicium potiu sub elegantiae praetextu fingendi portam id sulm es poti Scilicet qui Hoc et apertam sibi servare velle Cum ego u edmist suissem ad secratissimum exsarem totare Quod ad Coseris sentertiam instituto attinet, de qua lesten ita habeto, mihi non tunc non amplius integuam fuisse axcissi ipliu saciatissimi ex ipsius sacralissimae Majestatis suae ore judicum ex posagnt tunc dicr discere, quid ipsi videretur; cum igitur aegrotaret tum illinus Comes de Kompsek imperi procancellanus, et forte Rmus atque Eou Ilmus Episcopus deostadientiis cum quo inihi aliqua dudum nolitia s Maxiuo principi intercesserat in eo esset ut adriet caesarem, mer ipsi offerendam quam omiserat caetari sit editam impressam chedam desram pronositione commisisse instituti delimeationem commisisse. Fecib ile ipsi ivestigio, et diserlis verbis renuntiavit Caesarem diserte satis tratum fuisse, pergratam sibi esse hanc ornandae Histo porro cum illuo procancellario sileu + antea locutus eram ipse, et satis intellexi favere isucum voluatatem cum Historicis investigationibus in universum, tum vero singulatim sua officia cullumu consilio Hi condendi collegii Historici imperialis, . lve Dn. Messelius et Tibi et Amplino. G. benio c officiosissimam plutem omnenari inbet, et scriptis ad me literis italo et ita ad s defere me seubit: Aesplicet mihii magnopere quod literae meae olim exaratae, non inea culpa sed forte postarum sint deperditae dam imposterum scribendi materia jasturam illam lubens reserciam. Scribit Mitit Misit mini + pro summo judicio suo Ueustris X Amp quonis