# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0142 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0142?run=74 # Title: LBr. 587 · Ludolf, H. # Folio 71v, page id DE-611-HS-856498:0142 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 73r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856498&page=142 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856498/jpgs/default/00000142.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine # Lines: 55 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. bene autem de Christiana Lege ipse sentiret intelligere est ex his, quae de ea maxime honorifica loquebatur. Unus certus ex Aulicis, qui, quam, vis Ethnius, erat tamen Nostrorum Desentor acerrimus, dum quadam. die coram Imperatore haiam legem ejusque praestantiam extollebat, ea lexXt reposuit Imperator, quantum nunc pravidere possum paulatim et gnaviter sese per hoc Imperium insinuans, omnes isfas sectas, etiam Literatorum, ita sensim debeltabit, ut expletis centio annis, sola in hoc imperio regnatura sit, vc tis omnibus alis sectis atque extinctis. Sunt ad verbum verba sagacissimi Principis sed cum res nostrae in hunc modum gratia valerent in Setinensi Aula ransuo et Multo atrocins in (hettiamente provincia furbaverunt; Initium tur arum secit, atires Manurimie edicto cuo in uno veterem fashiatis calumniam nium contra Legem sanctam odigse recoxit. Misionarius noster ex cetdverso strenne ad haec reclamare; provocare apud Proregem Provinia alque urgere, ut Mandarims, velut Imperatoria sanctionis contemplor, praefetura privaretur, sed interposuit se tamgnad segnestrum Mandarinus major, institque ad satisfaciendum ex postulanti, minorem resigere ac delere edictum suum. Verum ista Missionaris expos, fulatio atque insstantia hominis apud sinas Inguilim ut Mandarinuz ex autorare tur, propterea quod Legem in Regno vetitam maleappellaverit, Lroregis mari me exacerbavit animud et bitem implacabiliter accendit; quare ulturus tantam audaciam edixit statim gravissimam mulitam adversus eti sidem jam professos nisi ipham ex gnimo abgcerent; paremque ineos, qnitum primum illam prosi, terentur. Arque ecce tibi turbari omnia, susque deque verti. Xti fideles vocalun tur insidelet, a conversione deterrebantur; qua ubi primum Telini a Satribus cognita sunt de remedio solliciti, ad Imperatorem, velut adahyeum suum iam a venatione reducem confugere decrevenent; et ne paria tentate aliis simposterum liceret prolibidine sua sca; visum eft palam agere e publico libello suppli, care Majestati sua ut vellet, inberet abrogari tandem vetus interdictum (Chris, tianae Religionis, fieretgne unicuigne potessas eam immmine ac libere profiten di, sivellet. Ut autem Postulatis in majus pondus accederet, ipsemet Imperator commemorari in Libello voluit, quae de sinensi Imperico olim praeclare meritifue rant Patres, fatricatis ad perduellium expuignatione tormentis majoribus, et firmata aquissimis conditionibus cum Moschorum (Carit pace: que quidem hoc optabilior, quo vicinius periculum, ne gerenta cum externis hostitus bellum Domi in absentem ac recentem Principem rebellarent. Recurrebat Surificata Vinginio solennis dies, igitur sut felicissimis der pare augicis à binis Patribus Mathematicae Professoriblis Imperatorim freguenti Mandarinorum corona prosolio sedenti, post consultas loco caremonias, sup. plex libellus oblatus est: qui statim ad tribunal rituco missus demore, ut dispi ceretur quid demum statuere oponteret. Plena erant omnia bonae speis Impe ratoris erga Patres benevolentia, ejusdemque in Religionem propentio, res 1 erat dapud omnes compertissima; Consiliary, quos nec omnino abeEuropais muneriibus vacui, singillatim Patres mature convenerant, ipsimet bona ver ba dabant et hillari vultu succepsu ad votum plenie pollicebantur. Sed sefellit spes facile credula ipsos supplicet. Tribunalis placitum illud fuit: ob allegata insinense imperium mercta permitti non debere. Et quod praeter, ino & con tra omnem omnia expectationem accidit, Imperator, Patribus nehil monitis conum subscripeit. Tum enim vero des pondere cunctianimum, omnemque spemabicere melioris aliquando fortuna. Quod auitem reliquum incauza jam profei gata erat, curarunt, ut ipsorum moeror ac dolor ad suae Majestatis auree atque animum amicorum opera perveniret. Imperatore contrario perfidum inter nuncium solari imvestos, bene animare, et erigere fit, quam in se solo reporerent. ergo quandoquidem jam secum ipse decreverat annuere Satrum votis, et liberum Xtianae Religionis usum sibi subjectis concedere; velit nolit Riturm Tribunal, ingressus demum eft ad alteram viam, nempe ad eam, quae a Mo,