# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0147
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0147?run=74
# Title: LBr. 587 · Ludolf, H.
# Folio 74r, page id DE-611-HS-856498:0147
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 75v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856498&page=147
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856498/jpgs/default/00000147.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Geverende in Xto Later
L’ax Christi
Ocessem profecto quam maxime munerimeo, si qua laetissima de hodierno sinen
Sit Ecclaehia statu e Sociorum in dehinensi Aula degentium, literis muper accepe
muh, cum societate roriversa, ipse in sinutacitus gaudens, minime communiare n
Propterea seribendam decrevi communem hanc epistolam, de nunciis ad eo faustis atqu
felicibus per Lam tam cuntas facturus certiores ut permintis gaudis 8 et gra
tulationibus Deohujus felicitatis Autori netimo gratias, quat valemus, amqe
apud
 ejus
plissimah rependamus: tum etim infinitam ejus bonitatem indtems effficatioribud
vosis ut in manis provehat beneficium suum, scilicett ueque eo donec frequentissima
illa regio regnumque longe Categue differtum cumdominatorem suo aberroribus
ingnibus tot secula iacuit, totum, quantee est, abstractim integre, ad veritandem
Dei Cognitionem et cultum cito perveniat.
Venum ut beneficium ipsum, ejus que Conditio liquidius constet, et appareat
evidentius summa aequitus laetitiae nostrae; operae praetium estrepetere quae in
quantum qd
principio sub modetno Emperatore Tartaro- Sinico grantid Chridtianam religionem
attinet, primo. adversa contigerunt; deinde senum omollita, alquesic faventia, ub
Spectata locorum, actemporum ratione, vir quidquam optabilius sperardab Ethico
Principi potuisset.
Post eaquam praesentis imperatie L’arens vixcit, oclenni filio regi
mini impare reliito, imperium a uatquor praecipuis Magnatibus regebatur.
sed hi Rectores Christianae Religioni perquam infensi, statim deea funditus everus
tenda cogitarunt. Primin ome
oram relegarunt; tum ipsam Religionem proscripserunt actoto Regno voluerint
severe interdicta post aliquod vero Tempus Deofavente, lenitis tantis per animis
ira deferbuit: ex guo revocati Cantone exules, et ut ad Ecclesias redirent suah, indultum
Patribus: estmanebatus tamen, ut olim, interdictum Religionis et vetita novorum exci
tatio templorum. Hinc fieri, ut cuique Mandarino, modo vellet, liceret indige
narum adfidem conversioni ac semplonim constructioni Autoritate publica
impedimento esse. Quanquam dissimulabant et connivebant plerumque, pro,
nterea quod passim ferebatur imporater, quiiam succeperat aduetus cla–
vum Impera, favere X tianae Religioni. Patribus bene velle, eos,
demgue magini facere palam, di apertissime. quodipse trpery consulto
faciebat, ne Mandarini Stincnem reveriti, munitis ipsius gratiae et favo
re, negotium facescerent. Sed rescindere quatrum viratus acta Vereba
ta negue enim juicta imperus statata idfieri potenat, in consueto su–
premorituum Tribunali; quod proculdubio hujnemodi rescissioni mordius
obstitisset.
Annus in terim agebatur Millessimus sex centessimus septimus, cumii