# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0148 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0148?run=74 # Title: LBr. 587 · Ludolf, H. # Folio 74v, page id DE-611-HS-856498:0148 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 75r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856498&page=148 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856498/jpgs/default/00000148.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. invine Provitcia Chetsian prrodiit a sandarino lieber in quo Xtiana lex; ad ry nominiam Lex falta appellabatur: Vivebat tunc dekim L. Ferdinandus d verbi et, homo Imperatori gratissimus, qui cum primum de ignominioso eibro edoctu tas fuit, Majestatem uam continui ad iit, patrainium adversus Calummatorem implorans. Auditus perguam benigne est, jussuhque libellum dare supplicem, in quo greteretur decretum interdictae feligionis abrogari, sed libellue a Tribunali rituum, ad quod de Cariae illias more, praeviae disquisitionis ergo, delatus fuerat, rejectus est. Imperator, quam vis Tribunalis Consultum maxime improbaret, tamen tempor cedendum esse censuit; et ne prorsus nihildare videretur, sin minus interdctus Religionit abrogavit, faxit tamen edicto suo, ne quid hanc falham diceret, jus Aque ampluuis a Mandarim libro notam falsitatis, uti contum elioram, acMem dacem ex pungi, quam bene autem deshristiana Lege ipse sentiret intelligere est exhis, quae de eà maxime honofsica loguebatur. Unus certus et Mulic qui, quamvis Ohnicum, erat tamen Nostrorum Defenzor acerrimus, dum quadam die coram Imperatore Xtianam legem ejurque praestantiam ex tollebat Ea eex Uti reposuit Imperator, quantum nunc prae videre possum paulatim &t suaviter sege per hoc imperium insinuans, omnes issas sectas, etiam fiterae torum, ita sensim debellabit, ut expletis cented annis, sola in hoc imperio regnatme sit, victis omnibus aliis sectis abque exetinctis. Sunt ad verbum verba sagacssim Principio. Sed cum res nostrae nihunc modum gratia valerent in Schinensi Aula, rarsas d multo atrocius in Chetiamensi prrovincia turbaverant; gnitium turbarum fecit, alius Mandarinus ediito suo, in guo veterem fabhitatis calum niam contraneq sanctam odigsae recoxit. Missionariuz noster ex Adverso streuce ad hacre clamare; provocare apud Proregem Provinciae alque negere, ut Mandari edicto velit gmperatoriae sarctlonis contemptor, praefectura privaretur, sedintes posuit Ze tangua sequestrum Mandarinus major, jussit que adsatisfaciendum: expostulanti, minorem refigere ac delere edictum suum.. Verum istae Missionari non inquilini expossulatio atque moctantia hominis apud sinas sugminiuni ut Mandarinas t exautraretur, praterea quod Legem in segno vetitam male appellaverat, Pre regis a maxime exacerfaoit animum ibilem implacabiliter accendit; quare ut tarustantum audaciam edivit statim gravissimam multam adversus Xrifidem jam professos, nisi ipham exanimo abjceret; paremque ineos qui tum primun illam prrofiterentur. Atque eccetibiturbari omnia, sus que deque verti. X fidelet vocatantur infideles, a conversione deterrebantur; quae ubi primum etin a a Latribus cognita sunt de remedio solliciti, ad imperatorem, velut ad asylum Suum jam à venatione reducem confagere decreverant, et ne paxia tentarealis imposterum liceret prodibidine sua; visum est patam agere et publico libello supplicare Majestati suae, utvellet, inberet abrogari tandem vetus interdictum Christianae seligionis, fieret que unicuique potestaz eam imnpime ac libere proiter di, sivellet. Utantem astulatis ni majus pondus accederet, ipsemet Emperasor in fibello voluit, erant Patre fabricatis ad pestu do olim preclare meriti firmata aeguissimis conditionibuh cum Moschonum (Paris pace: quae quidem hoc optabilior, quo viainiue pericula, ne gerente cum externis hostiblis bellum, domi