# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0155 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0155?run=74 # Title: LBr. 587 · Ludolf, H. # Folio 78r, page id DE-611-HS-856498:0155 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 79v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856498&page=155 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856498/jpgs/default/00000155.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. n septe mbi 697 Amperssemo Viro OBo LVdoL Fd oefridus quilietiums Lerbnitius qui diu Tuas expectaveram, nunc sum in aere Tuo. Ac primum multas ago gratias pro communicatis quae sinicis meis conjungi possint. Utiniam haberent nostri quoque quibus studium propagantae religionis purioris ostendan. Sed praestat ad remotos populos (hristiantimum non satis limpidum pervenire quam nullum, et quae porro sperare me rei missionariae jubes, sempe doleo admodum non potuisse me vicinia pratissima erunt. tua colloquioque frui, quo vix aliud potuisset accidere optatius. Equidem expectari TE inaudieram, sed cum nihil cognovissem certi, non poteram ultra moram tratere Guelfebyti satis jam diu Hanovera absens Accidit autem nescio qua eorum regligentia quibus literae Tuae sale- C dalio datae fuere commissae, ut priores allatae sint postremae, nempe hodie demund, per per ordinarium Tabellarium, sed sep ita perplexitate liberatu sum, in qua in me conjecerant dluae famptn taren novissima ia (si tempus quo dedisti specctes) in quibus acusabas pertinax silentium nitum, et padebrochianas simul mittebas. Ego lum tuas priores nullus viaissem verebar ne essent suppressae eoque veretar magis, quod aliquando dicis de rebus nostris, quoe mihi non possunt probari, atque ipsas inscriptione literarum insinuas quas suspicabar locum dedisse suppressioni. Unde mallem literis ad ne nudum nomen meum inscribi quam aedi titulum, quem nostri mei Ego sane et lua i suam iuperdam accipere possert.