# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0156 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0156?run=74 # Title: LBr. 587 · Ludolf, H. # Folio 78v, page id DE-611-HS-856498:0156 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 79r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856498&page=156 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856498/jpgs/default/00000156.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Nempe debebamus ipsi majcre nisu rem gerere et sublevare magis Anulos patavosque sub onere cabirantes, si volebemus in pace pacienda majorem nostri haberi rationemquod si vicines hosti, et douum gruns causem excipias, quae ulta videm vires laberasse videri posst, et cui mogantiunfraucotrtum Nambaryram Hissatiam, salva, issamque nunc potoniam non Callicam pro bona parte deberans ne quid de Hugaria sublevata dicam de caetero videntur Termani majus aliquid praestare potuisse, andiendusque erat autor hibelli: Fas est et ab hoste doceri, an aliquot annos editi et aliorum eaetera egregiorum vrtorum consilia non capio per se motus mire exangeratos ex rrestitationibas praeun qui eavissimos metus suis e istis ipe Iii contrarem perse aequissimam et uteissusam exant serte vitiligrtionibus, qu vix ultra lonores porrigendam sellatum est gitur plurimum tqu ad padendam Germanis pacem. nam percetuum diei non potest, quam me nuncius imittendi Argentorati affecent. sed ita meremur Germani, quiaue i gravissimis periculis distimeni vacat contentiunculis nescib quibus neque unquam aliquid in tempore facere placet. Equidem duo quorum meministi in novissimis Tuis solatta non contemnenda malorum quiu eli calisne et felicem hand dubre fateor, astragem Turcarum et novipotoniae Regis successus decepto maximo per parem iniquissenat alibi secunda prope rentneri medeantur:. Nam Breno superiore amisso magnam vereor ut haec pou Germaniae partem incio ntorpo subjeetam manifestum et nisi in pristi- externo jugo dect a ne malum vereri debemus. naeait etm veremur latius serpat, rem revol- ontius turcas victos ds res magna est ns Caesaris r in aio periculo vertabantur. fortunae summo 1 d quia sdes si liceret uti victoria et Temestlariam ex pugnare fructum ejus fateor caperemus insignem, sin minus parum ale proficietia ad summam rerum ild si seremsimus poloniae Rex tranquilla regni possessione erit potitus, muttum inde rei Christianae promitto. sed veleor ne hinclytus princeps et antiquis fervibus opponendus multis ad huc turbis implicetur quibus fagendis rebus maximis prohibeatur. Neque enim successum habuit Transactio. Madzielosid doronationem differr flaritante quod adventants ontio merito suspectum regi fuit fic non paucis gratus erit, quia minus formidatus, quia fucata modestia Regis tituto abstinuit, quia novissius, q nargitiones q sed plus nimio, per prone sumus Germani, un eiia feli veono in nas consolationes, et oblivionem e