# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0201 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0201?run=74 # Title: LBr. 587 · Ludolf, H. # Folio 101r, page id DE-611-HS-856498:0201 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 102v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-856498&page=201 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-856498/jpgs/default/00000201.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ir Amplisoime Fauror Monoratistime Gratias ago quod Adami Bosoritis librum impetrare mihi voluissa Lualiscunq est videre eum non inoratum erit Lipsiam si mittas rem oratam facies, ut ibi scilicet tradatur Dn. Lic. Menkerio cui on deerunt ad me mittendi occasiones. Restillutionem in nun dinas proximas vestras et promillam At praestato G. Putabam me sibi sententiam meam per scripsisoe ad Oy mosovias nonnullas suat, quibus plerisque astentior, et subinde Es aliqua aspereo. Pescio an dixerim: ubs mini videri esse Gubis Sic enim in veteribus loris scribitur, id est toris aulicum, ut cortese ab auta corte. Sane Hubam esoe sidem quod hot (licet ibi ho Sionificet curtem) ex velentus harilo constat. Redit etiam in mentem quaesisse se qua Germaniae dialecto velim oud Significare malum ut septentria libuo. C00 vero ita in communi repene: Jam dicimus andr us tsut min audt id est Atmat ungelegen, ungenosu . sic At afudeu ominani, nempe insolita in omen acciximus; solent autem insolita etiam incommoda esoe. Addo Biderman mi hi viden esse idem quod biderve man, st autem biderve vel bederoe in velentut lebris et ccartis, idem quod aptus utilio probus tuchtiqus dasdeu mnu bedani. et invenio in vicinia etiam rusticos ad huc ea voce uti. Habui aungam in Servitio, qui dicebat, vo ist sin bederia perd de equof Scio Par apud Russos esse Revem, et dici illis: Vran Davit, Dar Sallomon. Vellem tamen inquiti nonnihit in orioi- nem vouit, quo melius refutentur illi qui lhar à Cessere derivant. In Lexieo Polonico Conseantim Bcyrmio desui Warsaviae iterum edito sbH1, resteno: Car Magnus dux. Caro– grod (onscantinonolis, puto vocem este hodie obsoletam. toc