# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-859552:0010 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-859552:0010?run=74 # Title: LBr. 625 · Meibom, H. # Folio 5v, page id DE-611-HS-859552:0010 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-859552&page=10 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-859552/jpgs/default/00000010.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 107 lines, status machine # Lines: 107 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cujus Mechanici problematis solutionem, si cui proponeretur, non adeo trigonum et imp simum et alet, quia n circulo remiotissimum, ac proindi sed triquetrum saptissimum geelastr pancioribus majoribus, memb caeteris paribus constare potest, quae promo uio cacilius curvantur. Nam omne corpus tensum quo est longins hoc flectitur facilius unde et chordae breviores acntiorem tonum reddunt. a ergo simili artificio natura in vasis capitis uti s voluerit, ut contrnus magis esset sanguinis cursus, licet causa impellens per intervalla agt ageret, cogitandum relinquo Cane magniam parem motus animalis ab ipso ipso visee scerum tonorepetendam puto. non satis opinor hactenus artium considerato aut explucato repelendam puto om vocabulum quanquam alio esensu facit, ut recorduer eorum quae meditatus sum aliquando de Sono et auditu. Et quidem TSon, ei species quoque ejus sive toni Et originem, et propagationem distincte actuditum me explicare posse putr. Exxplico enim quo modo oriatur a rerum tensarum percussarumque restitu vibrationibus sive restitutionia tensionibusque reciprocatis, et quomodo necesse sit duo unisona sive homotona unum ad alterius sonum aut, trepi dationemosonare velc tremere. Estu parintempolite autem unum alteri homotonum si aequale magnitudine e et tensione, sue inequ tanto minus, quantus est laxius pensetur nam minus majori est potest mines quanto est minus. Hinc om et si magnitudo enso esse homotonum, si tan unum quodque corpus alseri est homo tonum secundum aliquam sui partem Et quo est divisibilius magisque sit lag Efasticum, eo aptius est ad cujusunque alterius corporis vibrationes exprimendas, corpus in eam rem corpus a natura inventum est aeq e liquidam sive ger Superest jam quomo ut ex itaque aptissimum omnium explicetur quomodo eadem vibratio quae ab aere t propagatur in organo uosto liquodam Elasticuus liqui exprimi possit. Quod ut fiat necesse est in organo auditus esse aliquid, quod sigundum diversas suas partes aut plicas, possit milibet dato corpori esse homotonum adeoque exprimere tonu obla sive imisari tonum oblatum quemvis Hoc quale possum tamen omnes enumerare modos possibilis Est entim corpus unum pluribus aliis homotonum patentae vel actu, vel potentia. Et acta quidem si partes habeat quarm diversas quarum una un altera alteri sit ab conntomia petendum est. quod rursus siet duobus diutsae sunt homotonos, ed potentum si Den hochedlam Kaston hanae Gotsredt. Nithelm etsi enim summ determinatam hula at tensionem, tame modis, vel enim partes illae discretae, ita lyra pluribus cop est homotonos secundum diversas suas chordas; vel sunt continu Sed secundum tomm exigentia obla exigentiam determinantur ita plucit corporibius homotom sea to nibuif, gunga. bani supotentia corpus puribus es bomotenum; si pro ut qu quo minore, ejus portioe sasuutur e Luaburs, Sochbastaltem est intendi aut laxari, auge vel minui con sclice dofaeats uud Bibliothecario tenu magis minisue adducitur mainum sochhurho andam + Et dis uam ossicula esse petiosu vel prout ponticulus huc illu movetur potentia idem corpus plucibus est homotonum itaque videndum an non assignari aliquot aliquid possit in organo auditus quod partes habeat diversae magnitudinis, c tensionis aeautu o re tonis exprimendis aptas. deinde possit aliquis aer inclitas organo inditus, qui se am ova diversis aers externi vibrationibus accommodet denique cogitandum au quem dmodum in oculo, pupilla, ita in aure membuta aliqua et humorum figuraa pront visus exigit mutatur ita an membrana quaedam in organo auditus, susculis quibus dam pront objectum exigat laxetur aut adducatur. de quibus judicium tuum valde et qui expecto, et qua ratione ad partes sagi Anatomia cognitas applicari meditationes stae possint nco ex ossicula siveti impluta in aequalis magnitudinis in organo branist tonq hunc usum in aula cryano habere posse videntur