# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-859609:0084 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-859609:0084?run=74 # Title: LBr. 627 · Meier, G. # Folio 42v, page id DE-611-HS-859609:0084 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 43r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-859609&page=84 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-859609/jpgs/default/00000084.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine # Lines: 49 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sedem ajebal per Gallos de lendam; His autem lesantibus per turcae Et cum mox respondere videretur eventus, pulso Cotharingiae duce ad petronellam, et Turcis sedem imperatoris obsidentions mira fuit Hulmannianorum triumphatio, donel soluta obsidione pudefacti conticescere cogerentur. Quod ais nihil videri contingere, quod non prasciatuor causa aliqua de Deo assentior; de ceteris substantim. sic putem praesenteri quidem ab omtibus sed non proseirs sensum scilicet esse congusum Duin imo ita judito tantam este rerum omnium consexeionem ut et nihilmutationes contingat in una substantia, quod non septiant caeterae omnes quantum lnnq remotae tempore vel locoiita tamen ut ipsae non animodvert sunt in mundo sunt iut ut in nicro- colmo ex Hippocratis, sententia, 60n’avosa pravta. Sed con- sistant hae conspirationes in motibus insensibilibus sn vero existant prater Deum alia mentes tunta perspicalitatis ut praedelineationes illas mirificae ac prope immensae, subtilitatis distincte legere posont, dicere judico sucevicor non ausime, et secur este sspicor, vel ideo quod efffectui curvis singulari in finita causa inercurrunt, quonium continuuem in infinitam divisibile est ini divisum actu. quodi uuniversum constaret ex Atomorum numere certo, tun fagatitas ereaturatum ad perfectam cognitionem univers. pervenire posset. x quicquid De poly gamia sufficit, quodà Deo viris sanctis permiseum est cum jurenaturae ac divinae sapientiae rationibus non pesse pugnare tamet si pugnet cum optinis institutis, quae semper temere, nec ipsa sapientia divina exigit; itaque magni boni causa adeo licitam dispentationem non dubito, ut etiam jussam bitrer. quae autem tausa sit sufficiene dispensationi, facti quaetio est. Dolygamiam quarie an cum Rei publicae salute stare posse puten? quides vero putem cumi Ebraeorum exemplum habeamus? De imperio masculorum amituer, do periculum nullum est. cum constet apud poly gama genter mulieres magis imperiis obnoxias esse. Sed polygamium in Europa velle introducere ridiculi et parum sani hominis esse cerseo. Neq id in quae stione nostra versatur. Sed an singulari personae interdum ob graves rationea indulgeri posiisialio est de philipuo Magnamino controversia. ibi ego sententiam Cutheri Melarchtionis Ducert magnorum ceste virorum probare non dubito et had et jurie ascentior. neque illis moveor quae contra Meldensis in falliu, Thana, grus in Fhatavis dixere pergo tecum in orientem: non video que repetas, polygan a barbatie repletass, aut infidelitate. Quid Patriarchis in Deum fidelius. quod illic potitius fuit prosuo a0o. xec nisi injuse Quole barbariem sinensibus imputaveri mus, quorum flortis Res pub lica eum catera pleraeque genteo. ad hitte in Sylies serarm prope vitam agerent. Si praeceptum demanda carnis Christianis datum necessitatem abroganda in orbe polygamiae imponere generi humano putaqu,