# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-859639:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-859639:0008?run=74 # Title: LBr. 629 · Meier, J. # Folio 4v, page id DE-611-HS-859639:0008 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-859639&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-859639/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 23 lines, status machine # Lines: 23 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. grara. Qbid, quod et se satrono de ipsius term Electoris nostri elementigime non dubitem sufragio. Nunquam igitur memoria tansi beneficii animo neo esluet, sed inmortalis quantum in mortalitate fieri potest, apud ne nerennabit, me si occasio dabitur, praestanit minine ingratum. Gryphiandrum in Neicturdis de Rulandinis Hatuus egisse hartenus ignoravi, licet opo ipsum, quod tamen satis laccurata levolvere dilicentia mini tendum licuit, non omnino fuerit ignotum: quare et hic sinculares Tobi de bentur, gratiae. De Linoiro Afinc Imeo, ut rem lidi perspicne ex olicemu ac neum quaeso accipe consilium. Monstraierat Mini iam olim, priutquam Hannoveram ultino accederem, sadasoriarcha posser naa Dransseld esistola alieniut a se Excellentisime sir ad illum datae exemplum, in qua ut Tibi elesans aliquod ince nium, ad usus tues destinatum, servaret, rogabas. Addiderat, se a nimum ad Linovium neum adiecisse, quem sibi commendare constituisset ut illius opera aliquando, cum libuetit, utereris, si per ne liceret. A lun mihi harebat dubium, quin pedibus in ejus sclitentiam irem, nec ipsi Linovie res displicebat, consderanti se rebus suis melius consulere non posse, quam s usa aliquo et commercio tecum familiari se obseque de et labores duos saccendariando, partem aliquam de vatta illa, qua praditus es erudotione, consequeretur, et singe derivara. Hinc facum se Ana a Dransfelo mentionsem sibi ejus dajeceid, et ego illam