# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0094 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0094?run=79 # Title: LBr. 655 · Molanus # Folio 47v, page id DE-611-HS-860223:0094 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860223&page=94 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860223/jpgs/default/00000094.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 148 lines, status machine # Lines: 148 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. fatalem Calvinus, spinet diusa stoieam necessitater n behauxten, ad Act. 4. Hro heig re die insinunus deree die da sagen, quod tametsi Deus praevidet omnia nullam tamen creaturis necessitatem imponat. Et lib. 1. instit. c. 18. n. 1. quod antem nihil efficiant homines nisi arcano dei nutu, nec quicquam deliberando agitent, nesi quod ipse jam dec reverit, et arcana sua directione constituat, innumeris et claris testi morviis probatur Et lib. 3. c. 23. n. 8 non dubitabo cum Augustino simpliciter fateri voluntatem dei esse rerum necessetatem, atque id necesano futurum esse quod ill voluent. Beza reglum. 1. p. 35 spectata immutabili dei voluntate omnia quae fiunt necessario fiunt. Et respons ad Act. Colloq. Montisbeligan. A.2. p. 152. praescientiam ut consilium a voluntate divina, sic etiam praedestinatit praescentiam apraedestinatione divelli nullo modo posse. Qvingens sine in defers. Calvin. b. 3. C. 23. objiciunt doctrina in hanc pertinere ad excusatio– nem peccatoris, quia hominum egenta necessitentur dei prae- Scientia et praedestinatione. Resp. scriptores Ecclesiastici confu- giunt ad Dei praevisionem, qua dEus non sua sed hominis mala praeviderit. quae solutio non sufficit, quia regeni potest, qui Deum praevidendo inala potuisset si voluisset occurrede Quo nonfacto homo necessitate peccandi sit constrictus. quaerenda est ergo certior aodi solutio Hominum eventa subjacent non tantum prae= scientiae dei sed et decreto, nec deus alite futura pravitet, nisi quia ut fierent decrevit. Et siscatior part. 1. resp. ad duplic vorstii: qvaercunque fiunt ex decreto iressstibili fiunt necessario. Atqui omnia x lem inie gefasoliis in sart aach dige Eehon fringe d salt man doit dafni, dast duif anie sosheinet dach solih daßt de soecis meho in den radenbarthen, alse in den ineinungue elest testefe deun in forderst gestehet die Reformieten, das dem Menson r bhube guthun ac eo dac beste pindit guts findet odr d non dab beste serib ma di spasse und byloenunque, aer welis da hussiffi alt dabr Hpacst ist guts, und das so nneecht phadeiis befinden. Vurschet zwar in del eunupten uncust Din gutt dac vir wescha rum is zw ar ans nor pon ernigarit seho gerweit was der mench gatheinden und wollen parde so wose waepil es got vonheso sipset aes venil vo brcllostem in deu guthen in seesden, dac bose ab ng- easten, ome ntas wol bosridatuns sohalten wive ut maje bonum obtingat permissione mali. alem et ist par raeose nondu futarorum quodem contingentium jam antea determinatu siu praedetermi philosophis bemrockft weorden, daso iin auderisn certifudo vel infallibilitas nm androb necessitas. Et lixet concederetur futum de terminata est venitas, interim tamen magent contingentia, ne ole quad enlgente continuentiae excausis d dut phoedeterm homenhae ea fo. q nempe ex rerum serie siunt necessaria. Uud obndis in caenun man glars e heben slte dast dic sus futura contingentia u ex cansis Haegrozu tsi senem decretr vaneise sathaes sn rerum serie Atares in diginis decretisibestisu, cum semper ex causa seustatu praecede paei und sormose Wwril nic ncsse offue utsach gusse cum sempexratio peddi possit, cur potius unum quam alterum opositorum contingentium vel tantum und quaist ammastem allereit nini urstas ist, cur petius unumq onm existat rt quia tamen haconequitu inclinat non vero necessitat, fo polut darans arngar necessitas de en anto tallibilit essarium opothetica nec nne en ggaersthat abeo keime nothevendi il cum necessarium fit cujus oppositum implicat contradictiiomn dst beribeu nrae alloeit otro nics mix a coactione, obuderacus a necessitate und besuleu ninc indiferentiam inestu grear perfecti aequilibrii (quae nunquam datur sed conjunctam cum majore semper iaclinatione pum semper cum ratione in id quod futurum est inclinante tes vero lque ositum ionapemus ader eu semper non tantum a conctone, sed et ia necessitate det indifferentiam seu con- tingentiam refinemus, non quidem quod tamen non ita concipiendum est, ac si requi reretur indifferentia perfecti ubi omnia, tam intus quam, extra in animo, corpore, et circurstantis uut aequalia aequilibrii, qualis fiagitur in asimo Buiridam inter moprata (qui casus nuspiam existit in naturaa sed ita ut ad At semper ratio inclinati in partem praevi ad id quod eligimus ratione aliqua vel determinatione. praevalente, num quidem necessitante (sive ab intellectu, sive ab affectu, sive a sensibus sumtis impulsibus corporibus non quidem necessitante, sed tamen inclinante ad volendum etit q acendur feramum in dud siat uud laeniea dix Reformiotus uit diam reclabunque gra infallible grweiheit, odro aritione praevisione vel praedeterminatio necessitatem ponsequt exosi pinstes ostesu fui audorb acuscis fanin certituao Vabsoluta, driglaere es gerrist ist das wirstrten cariden were thnn glnif iae ab wie wol weelche denn rint necessitatem mit sich bringen muode, pin audrco irs num certitudo hypo- thetiga dae in un do innigo assee nallaunia nihe unem mnidhis dazio vn egen, w thun lo caevler; pas pbadeem etem dec tengns isseb voc frr bleibt ans din utsacs des ian to oillrucee daß die manchus dag innige se verihen gereist aßne mum eailem ubre bzaioen heride wenhes zwar Wgindo samn ungalhus hat perei aba ut nme snAtrim noffrmum td in gerpissu falte gam gr obus bisti pacsi audista doch nin pa- int ciic omine das