# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0099 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0099?run=79 # Title: LBr. 655 · Molanus # Folio 50r, page id DE-611-HS-860223:0099 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 51v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860223&page=99 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860223/jpgs/default/00000099.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 58 lines, status machine # Lines: 58 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (3 Nan raeill aucs dan Refor- mirten suld geben, ob lahreten sin die sunde seg nothmandigs, odea man mußa fundigen, ja alteb in der raeret geshes fataliter, durs eiulhg unabs durch eine un wirdostandtliche nothwen- diustert. Modurih aber belohnunus und strastr ausgehoben wurden. weil denn was nothwendius, daß sy in weder Vergeltungs wurdios, noch strasbar. denn wenn die sunde nothwnndius, soist die iupsuld immugeris, jam ad impossibile nemo obligatur. Calvinus hemet diest fatalem necessitatem in besanxten, den ad Act. 4. verubiaes ra aut daenchlich die megnungs deam di da soger, quod tametsi deus praeviiet omnia, nullam tamen rebus necessitatem creataris necessitatem imponat. Et lib. 3 inst. C. 23. n. 8. non dubitabo cum Augustino simpliciter fateri, voluntatem Dei ese rerum necessitatem, et illud necessario futurum esse quod ille voluerit Beza Volum. 1. p. 351 spectata; inquit, immu- tabili voluntate omnia quae fuint necessario fiunt. Et resavus. ad Act. Colloqu. Montisbelligard. p. 2. p. 152 ut consilium a voluntate divina, sic etiam praesedentiam a praedestinatione divelli nullo modo posse. Et Zwingerus in defensione salvini l. 3. C. 23. objiciant doctrinam hanc pertinere ad excusationem peccatoris, quia hominum eventa necessitentur dei praescientia et praedestinatione. Resp. scriptores Ecclesiastici configiunt ad Dei, quadens non sua sed homonis mala praeviderit. Quae solutio non sufficit, quia regeri potest, deum praevidendo mala potuisse peccandi sit constrictus. Quaerenda est ergo ceptior nodi solutio. Hominum eventa subjacent si voluisset, occurrere. Quo non facto, homo necessitate solutio non tantum praescientiae dei sed et decreto, nec deus aliter futura contraevidet, nisi quia ut fieret decrevit et piscator part. 1. resp. ad ex decreto irrestibili fiunt. siunt necessario. Atqui omnia fiunt ex decreto irresistibilio Ergo omnia fiunt necessuriao. allein weni ge faplich und hart ans dicse hasre eantet, so pseinet doch dafs was daran in tadetus, mesic in den redens. arten als in den Megnungen selbst bestehe. Denn zn fordeost, das damManch gestehen ja die Reformieten, daß dem Menphen eiinsolche feegn wahl vrobleibu die wase vrobleibe gunthun was et gats Lindet, eda Hon dab boste dis angnuesuste un soilt) minem Wre stand odo affecten und unigunue nach woceb beste nod angenehnyte halt u oda movc angruieuste sult daßt rn fgut san waber guts findet, uno